Supreme Court allows transfer of appeal case to another court to ensure judicial impartiality and public confidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the request to transfer the appeal case to a different court of equal jurisdiction. The lower court argued that the presiding judge previously handled the underlying civil matters in the local court, creating potential conflicts of interest. The Supreme Court agreed that despite the location of the prosecutor's office, the specific relationship between the judge and the local court president could compromise the perceived objectivity of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The principle of the administration of justice requires transferring a case to another court when there is a real threat to the freedom of adjudication or a justified public perception of bias, even if the prosecutor's office is located in the same district.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I KO 105/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie zażalenia R. T. i J. T. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lesznie z dnia 18 sierpnia 2021 r., PR 2 […], o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 28 listopada 2022 r.,wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 22 września 2022 r., sygn. akt II Kp 319/21, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: wniosek uwzględnić i przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Zielonej Górze.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w Lesznie wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu podnosząc, że postępowanie, którego odmowę wszczęcia kwestionują obecnie skarżący, dotyczy podejrzenia przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków w okresie od dnia 22 listopada 2019 r. do dnia 28 lipca 2021 r. w L. przez sędziego Sądu Okręgowego w P., XIII Zamiejscowego Wydziału Cywilnego z siedzibą w L., w związku z procedowaniem w sprawach XIII C […] oraz XIII C […]1, czym działano na szkodę interesu prywatnego J. i R.
T., tj. czynu z art. 231 § 1 k.k. Sędzia M. K. – S., której dotyczyło zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa orzeka w sądzie nadrzędnym, tj. Sądzie Okręgowym w P. w XIII Zamiejscowym Wydziale Cywilnym mającym siedzibę także w L. Jest zatem sędzią z tego samego okręgu, co sąd właściwy miejscowo do rozpoznania zażalenia na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa. Sędzia M. K. – S. orzekała wcześniej w Sadzie Rejonowym w L. Jej staż sędziowski, stopień personalizacji stosunków zawodowych z innymi sędziami stanowią realne okoliczności, które mogą wpływać krępująco na swobodę orzekania, a z całą pewnością nasuwać przekonanie, że w sądzie właściwym miejscowo nie ma dostatecznych warunków do obiektywnego rozpoznania środka odwoławczego.
Kierując się powyższymi okolicznościami tj. specyfiką relacji zawodowych oraz towarzyskich Prezes Sądu Rejonowego w L. złożyła wniosek o wyłączenie od orzekania. Sąd właściwy miejscowo położony jest w okręgu prokuratury, która prowadziła czynności sprawdzające. Wszystkie te okoliczności determinowały zasadność wystąpienia na podstawie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy wraz z zażaleniem innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przedstawiona Sądowi Najwyższemu inicjatywa zasługiwała na aprobatę.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości, która stanowi podstawę wystąpienia z wnioskiem określonym w art. 37 k.p.k., winna znaleźć zastosowanie w tych sytuacjach, w których istnieje zagrożenie realnego wpływu na swobodę orzekania lub stworzenia pośród opinii publicznej uzasadnionego (nawet jeśli jest ono obiektywnie nieprawdziwe) przekonania o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny (zob. np. postanowienia SN: z dnia 13 lutego 1982 r., IV KO 9/82, OSNKW 1982/6, poz. 33; z 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995/9–10, poz. 68; z 17 maja 2006 r., II KO 27/06, LEX nr 186944).
Okoliczności powyższe znajdują odzwierciedlenie w niniejszej sprawie, której pozostawienie do rozpoznania w sądzie właściwym miejscowo, to jest w Sądzie Rejonowym w L., nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba kształtowania w świadomości społeczeństwa przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego daną sprawę. Przedmiotem postępowania jest zażalenie R. T. i J. T. inicjujących czynności sprawdzające w postępowaniu przygotowawczym, dotyczące działalności sędzi orzekającej uprzednio w Sądzie Rejonowym w L., a obecnie w Sądzie Okręgowym w P., XIII Zamiejscowym Wydziale Cywilnym z siedzibą w L.
Choć kwestia położenia sądu w okręgu prokuratury dokonującej owych czynności pozostaje z punktu widzenia art. 37 k.p.k. irrelewantna, to jednak wskazana konfiguracja podmiotowo – przedmiotowa sprawiała, iż pozostawienie tego rodzaju sprawy we właściwości sądu występującego z niniejszą inicjatywą mogłoby - niezależnie od jej wyniku - wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie składu rozpoznającego środek odwoławczy. Jak wskazał sam sąd występujący, powyższe uwarunkowania w pewnym stopniu mogą zarazem oddziaływać na swobodę orzekania, stąd konieczność wyeliminowania czynników oddziałujących w sposób negatywny na gwarancję niezawisłości sędziowskiej oraz stworzenia lepszych możliwości trafnego rozstrzygnięcia o potrzebie prowadzenia postępowania karnego.
Uwzględniając powyższe argumenty wniosek uwzględniono i wskazano jako właściwy do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w Zielonej Górze. ał