Supreme Court dismisses ex officio retrial request regarding improper judge appointment in cassation dismissal order.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the dismissal of the defendant's request for an ex officio retrial based on the improper assignment of a judge to the cassation panel. The defendant argued that the cassation order dismissing the appeal as obviously unfounded was invalid due to the judge's irregular appointment, citing Article 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure. The court ruled that such a dismissal order does not constitute a final judgment under Article 540 § 1, thereby precluding the ex officio retrial mechanism under Article 542 § 3.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 540 § 1 k.p.c.; Art. 542 § 3 k.p.c.: A cassation order dismissing an appeal as obviously unfounded is not a final judgment for the purposes of ex officio retrial under Article 542 § 3.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
I KO 104/25 ZARZĄDZENIE Dnia 30 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek zarządził: nie stwierdzić podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2021 r., sygn. akt V KK 590/21 o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
UZASADNIENIE
Skazany R.H., którego wnioski o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20 września 2020 r., sygn. akt II AKa 78/19, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 24 września 2018 r., sygn. akt III K 215/17, były już kilkukrotne przedmiotem rozpoznania przez Sąd Najwyższy (I KO 27/23, I KO 35/22, I KO 102/24, I KO 60/25), wniósł obecnie o rozważenie wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt III K 215/17, ze względu na nieprawidłowo obsadzony Sąd Najwyższy.
W sygnalizacji złożonej w trybie art. 9 § 2 k.p.k., gdyż tak należało potraktować pismo złożone przez skazanego R.H. (wznowienie postępowania w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 może nastąpić z urzędu) wskazano na wystąpienie w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2021 r., V KK 590/21, o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej, bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., z uwagi na nienależytą obsadę tego Sądu wynikającą z wadliwego powołania sędziego biorącego udział w wydaniu orzeczenia.
Przyjąć zatem należy, że sygnalizacja dotyczy wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego w sprawie V KK 590/21. W orzecznictwie Sądu Najwyższego kwestia dopuszczalności wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego nie jest rozstrzygana jednolicie i odnotować trzeba przypadki wydawania przez Sąd Najwyższy orzeczeń wznawiających postępowanie kasacyjne ze wskazaniem zaistnienia uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Kierując się jednak stanowiskiem zajętym w postanowieniu składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2023 r., I KZP 17/22, przyjąć trzeba, że nie jest dopuszczalne wznowienie z urzędu w trybie art. 542 § 3 k.p.k. wobec ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. postępowania kasacyjnego zakończonego wydaniem postanowienia o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Zauważyć trzeba, że stanowisko to zostało wyrażone przez Sąd Najwyższy w powiększonym składzie w ramach badania zagadnienia prawnego, dotyczącego tego „czy oddalenie kasacji przez skład Sądu Najwyższego, w którym bierze udział sędzia powołany do Sądu Najwyższego w wyniku procedury przeprowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa, której skład ukształtowano w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz.
3) jest prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 542 § 3 k.p.k.?”. Sąd Najwyższy, odmawiając podjęcia uchwały wobec uznania, że nie zachodzą poważne wątpliwości co do wykładni przepisu art. 542 § 3 k.p.k., interpretowanego w powiązaniu z art. 540 § 1 k.p.k., wskazał w obszernym wywodzie, że „postanowienie Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji nie jest prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k.”, co oznacza, że „nie wchodzi w grę możliwość wznowienia z urzędu w trybie art. 542 § 3 k.p.k. wobec ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. postępowania kasacyjnego zakończonego wydaniem wskazanego postanowienia”.
Pogląd ten, podzielony przez Sąd Najwyższy w wielu innych spraw (zob. np. zarządzenia: z dnia 31 stycznia 2025 r., V KO 136/24; z dnia 30 stycznia 2025 r., III KO 117/24; z dnia 24 stycznia 2025 r., III KO 106/24; z dnia 19 listopada 2024 r., I KO 108/24; z dnia 19 września 2024 r., II KO 73/24; z dnia 26 czerwca 2025 r., II KO 125/25; z dnia 16 lipca 2025 r., V KO 11/25; z dnia 30 października 2025 r., I KO 40/25), znalazł również zastosowanie w sprawie skazanego. Zauważyć przy tym trzeba, że sygnalizowana przez skazanego okoliczność była już podnoszona w jego piśmie z dnia 13 stycznia 2022 r., oznaczonym jako zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2022 r. i nie stanowiła podstawy wszczęcia postępowania wznowieniowego z urzędu.
Piotr Mirek[WB][a.ł]