Supreme Court dismisses request to suspend execution of final criminal judgment due to lack of obvious error.

Sygn. akt I KK 83/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie W. Z. skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt II K (…), zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 kwietnia 2019 r. sygn. akt II AKa (…) postanowił nie uwzględnić wniosku. UzasadnienieWniosek obrońcy skazanego W. Z. w przedmiocie zastosowania instytucji przewidzianej w przepisie art. 532 § 1 k.p.k. i wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt II K (…), częściowo zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 8 kwietnia 2019 r. sygn. akt II AKa (…), należało uznać za niezasadny.

Wyrok skazujący w/w jest prawomocny i zgodnie z art. 9 k.k.w. podlega niezwłocznemu wykonaniu. Traktowany jest on bowiem z założenia, jako wyrok prawidłowy i sam fakt wniesienia kasacji oraz postawienia w niej zarzutów mających wskazywać na niezasadny brak zastosowania wobec skazanego, korzystnych dla niego rozwiązań materialnoprawnych (art. 60 § 3, 4 i 5 k.k.), a także podniesienie wątpliwości skarżącego co do istnienia podstawy do wyłączenia sędziego orzekającego w Sądzie I instancji oraz prawidłowości delegowania sędziego do składu rozpoznającego sprawę w sądzie odwoławczym, nie stwarza jeszcze wystarczającej podstawy do wstrzymania wykonania orzeczenia.

Przedstawiona w kasacji argumentacja nie prowadzi bowiem już przy wstępnej kontroli do jednoznacznego przekonania o jej oczywistej zasadności, co uzasadniałoby skorzystanie z nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Kwestia wyłączenia sędziego nie została np. powiązana z jakimkolwiek przepisem obowiązującego prawa. Na tym etapie kontroli odnotować też trzeba, że o zakresie stosowania w postępowaniu karnoskarbowym instytucji uregulowanych w kodeksie karnym zadecydował jednoznacznie ustawodawca (art. 20 k.k.s.), zagadnienie delegowania sędziów do składów orzekających jest udokumentowane w aktach sprawy, a pozostałe podnoszone ewentualne uchybienia wymagają nie tylko potwierdzenia, ale także wykazania, że w istotny sposób wywarły wpływ na treść kwestionowanego rozstrzygnięcia.

W realiach tej sprawy, taki zakres oceny wykracza jednak poza granice stosowania dyspozycji art. 532 § 1 k.p.k. Natomiast pełna weryfikacja zasadności postawionych zarzutów zostanie dokonana na rozprawie kasacyjnej. Podkreślić również należy, że okoliczności związane z sytuacją rodzinną, zdrowotną i ewentualnymi obowiązkami opiekuńczymi skazanego mogą stanowić podstawę do ubiegania się o zastosowanie rozwiązań przewidzianych w przepisach penitencjarnych i nie mają bezpośredniego przełożenia na stwierdzenie podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku.

Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.