Supreme Court dismisses prosecutor's appeal on gambling crime interpretation, ruling lower court correctly applied statutory definitions.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the prosecutor's cassation appeal as obviously unfounded regarding the interpretation of Article 107 of the Criminal Code on Gambling. The prosecutor argued the lower court incorrectly defined 'organizing collective participation in gambling' by requiring simultaneous participation by a group, whereas the court held the statute covers organizing play on low-payout machines where only one person can operate them. The court concluded that the lower court's interpretation correctly distinguished between general illegal gambling and the specific aggravated type requiring collective organization, thus rejecting the claim of a material law violation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 107 ust. 1, 3 k.k.s.; The court correctly interprets 'organizing collective participation in gambling' to include activities where a single person operates machines, rejecting the prosecutor's argument that simultaneous group participation is required for the aggravated offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
I KK 71/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2023r. sprawy P. W. i D. H. wobec których, na podstawie art. 17§1 pkt 6 k.p.k., umorzono postępowanie o czyny z art. 107§1 k.k.s. w zw. z art. 6§2 k.k.s. z powodu kasacji prokuratora wniesionej na niekorzyść od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 2 grudnia 2022r., sygn. akt VII Ka 861/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 23 czerwca 2022r., sygn. akt II K 643/21 p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja wniesiona przez prokuratora jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.Jej autor postawił jeden zarzut, a mianowicie rażącego naruszenia przez Sąd Odwoławczy przepisów prawa materialnego karnoskarbowego, tj. art. 107§3 k.k.s. w zw. z art. 107§1 k.k.s., mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia, „poprzez nieprawidłową wykładnię znamion określających czynność sprawczą i przedmiot bezpośredniego działania, skutkującą uznaniem, że w realiach przedmiotowej sprawy nie zostały spełnione przesłanki pozwalające na zakwalifikowanie czynów oskarżonych P. W. i D.
H. jako typu kwalifikowanego określonego w przepisie art. 107§3 k.k.s. w zw. z art. 107§1 k.k.s., bowiem pod pojęciem „organizowania zbiorowego uczestnictwa w grze hazardowej”, zdaniem Sądu, „należy rozumieć takie działanie, które umożliwia jednoczesny udział zbiorowości osób w takiej grze, przy wykorzystaniu jednego lub wielu urządzeń”, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisu art. 107§3 k.k.s. w zw. z art. 107§1 k.k.s. o charakterze blankietowym, w powiązaniu z analizą przepisów bazowych obowiązujących na dzień naruszenia dekodowanej z danego przepisu karnego normy sankcjonowanej, prowadzi do wniosku, że ustawodawca prawa karnego skarbowego wyraźnie objął kryminalizacją organizowanie zbiorowego uczestnictwa w grze na automacie o niskich wygranych, świadomy uwarunkowań związanych z możliwością prowadzenia gry na takim automacie wyłącznie przez jedną osobę oraz ograniczeniem dopuszczalnej liczby tych automatów do trzech w jednym punkcie, zatem zaprezentowana interpretacja przez Sąd, warunkująca przyjęcie „organizowania zbiorowego uczestnictwa w grze hazardowej”, o jakim mowa w art. 107§3 k.k.s., od „jednoczesnego udziału zbiorowości osób w grze”, pozostaje w sprzeczności z jednoznaczną treścią tego przepisu (…)”.
W uzasadnieniu kasacji prokurator przytoczył obszerną argumentację za przyjęciem odmiennej interpretacji znamienia „organizowania zbiorowego uczestnictwa w grze hazardowej”, niż uczynił to Sąd Odwoławczy.Lektura motywów pisemnych orzeczenia wydanego przez Sąd Okręgowy prowadzi jednak do wniosku, że Sąd ten dokonał właściwej wykładni wskazanego pojęcia. Rzecz bowiem w tym, że zdekodował on normę w oparciu o brzmienie przepisu obowiązującego na dzień orzekania, w sposób prawidłowy, oceniając rzecz przez pryzmat treści art. 4§1 k.k.Zakładając racjonalność ustawodawcy przy dokonywaniu nowelizacji przepisu §3 art. 107 k.k.s. uznać należy, że wyeliminowanie enumeratywnego wyliczenia w §3 gier, co do których zastosowanie miał ten przepis i uczynienie z niego przepisu o charakterze blankietowym, tylko umacnia w przekonaniu, że modyfikacja ta nie była zabiegiem czysto redakcyjnym.Za przyjęciem wykładni Sądu Okręgowego przemawia także i to, że uwypukla ona różnicę pomiędzy regulacją zawartą w §1, a typem kwalifikowanym tego przestępstwa uregulowanym w §3.
Na uwadze bowiem należy mieć okoliczność, że co do zasady urządzanie lub prowadzenie gry hazardowej wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia nosi cechy działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Przyjmując punkt widzenia wyrażony przez prokuratora, przy założeniu, że sprawca działałby na szeroką skalę, jego zachowanie wypełniałoby jednocześnie normy wynikające z obydwu omawianych jednostek redakcyjnych art. 107 k.k.s. i w istocie nie byłoby przestrzeni dla samodzielnego stosowania §1 tego przepisu.
Z istoty zaś istnienia typu kwalifikowanego czynu zabronionego wynika, że penalizuje on zachowania odmienne, o wyższym stopniu szkodliwości społecznej. W tym wypadku okolicznością różnicują oba typy jest właśnie „organizowanie zbiorowego uczestnictwa w grze”. Podsumowując, skarżący nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się jakiegokolwiek uchybienia, tym bardziej o rażącym charakterze, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.Powyższe skutkowało uznaniem kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kosztami postępowania kasacyjnego obciążono Skarb Państwa. [SOP][ms]