Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded regarding recidivism under Art. 64 § 2 k.k.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, upholding the lower court's conviction. The defendant argued that the recidivism provision (Art. 64 § 1 k.k.) should have been removed from the conviction basis after an appellate court eliminated it from the sentencing basis. The court ruled that the conviction basis and sentencing basis are distinct, meaning the defendant's prior conviction status remained valid for the new crimes. Consequently, the court found no procedural error and rejected the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 64 § 1, 2 k.k.; The conviction basis for recidivism is independent of the sentencing basis; removing the recidivism provision from sentencing does not erase the prior conviction status required for Art. 64 § 2 k.k. application.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KK 70/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie P. P. skazanego z art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 marca 2023 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 13 października 2022 r., sygn. akt II AKa 11/22utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego Zielonej Górze z dnia 25 października 2021 r., sygn. akt II K 197/20, p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. K., Kancelaria Adwokacka w Z., kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem), w tym 23 % VAT, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym;
3. zwolnić skazanego z kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEP. P. został oskarżony o to, że:1.w dniu 6 maja 2020 r. w Ż., w województwie […], po uprzednim wyłamaniu zamka w drzwiach w sklepie i pracowni złotniczej przy ul. […], usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia 6 palet z zawartością wyrobów jubilerskich w postaci kolczyków, pierścionków, wisiorków i łańcuszków, o łącznej wartości 250.474 zł, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję pokrzywdzonej E. J. i innych dwóch kobiet, działając na szkodę E. J. , przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k. i w ciągu pięciu lat po odbyciu łącznie co najmniej I roku kary pozbawienia wolności za popełnienie przestępstwa kradzieży z włamaniem,tj. o czyn z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art.64 § 2 k.k.2.w dniu 24 maja 2020 r. w I., w województwie […], po uprzednim wybiciu szyby w drzwiach marketu D. uszkadzając mienie o wartości 1200zł, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 10 sztuk butelek wódki o łącznej wartości 327,90 zł, działając na szkodę marketu D. w I., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k. i w ciągu pięciu lat po odbyciu łącznie co najmniej 1 roku kary pozbawienia wolności za popełnienie przestępstwa kradzieży z włamaniem,tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. wzw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k.3.w dniu 24 maja 2020 r. w I., w województwie [...], dokonał uszkodzenia nieoznakowanego radiowozu K. o nr rej. […] poprzez rzucenie cegłą powodując wybicie szyby przedniej, uszkodzenie powłoki lakierniczej pokrywy silnika oraz uszkodzenia powłoki lakierniczej przedniego zderzaka, powodując straty w łącznej kwocie 1500 zł na szkodę Komendy Wojewódzkiej Policji w G.., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu, co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,tj. o czyn z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.4.w dniu 26 maja 2020 r. w I., G., na różnych drogach powiatu […] oraz na terenie znajdujących w pobliżu […]. kompleksów leśnych, w województwie [...], działając wspólnie i w porozumieniu z G.
K., A. P. i K. D. , pozbawił wolności A. C., które łączyło się ze szczególnym udręczeniem pokrzywdzonego, w ten sposób, że zmusił go do zajęcia miejsca w samochodzie M., gdzie przetrzymywał go wbrew jego woli, stosując wobec niego przemoc polegającą na zadawaniu ciosów i przecinaniu skóry na rękach i nogach nożem do tapet i nożem o długości ostrza około 20 cm, uderzaniu metalowym kluczem do kół i łomem po całym ciele, uderzaniu pięściami i otwartą ręką po całym ciele oraz duszeniu, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci podbiegnięcia krwawego pod lewym okiem, otarć naskórka na twarzy, rozcięć naskórka na rękach i nogach, podbiegnięć krwawych i zaczerwienienia na lewej nodze, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała na okres nie dłuższy niż 7 dni, oraz wielokrotnie groził pokrzywdzonemu pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, działając na szkodę A.
C., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k. i w ciągu pięciu lat po odbyciu łącznie co najmniej 1 roku kary pozbawienia wolności za popełnienie umyślnego przestępstwa,tj. o czyn z art.189 § 1 i 3 k.k. i art.157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k.Wyrokiem z dnia 25 października 2021 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze, sygn. akt II K 197/20, uznał P. P. za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt I części wstępnej wyroku, tj. popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. wymierzył mu karę 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. grzywnę w wymierzę 50 stawek dziennych po 100 zł, uznał za winnego czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku tj. popełnienia przestępstw z art. 279 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za to na podstawie art.279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. wymierzył mu karę 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art.33 § 2 k.k. grzywnę w wymiarze 50 stawek dziennych po 100 zł, uznał za winnego czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku, tj. popełnienia przestępstw z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art.64 § 1 k.k. i za to na podstawie art.288 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Ponadto uniewinnił P. P. od popełniania zarzucanego mu czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku. Jednocześnie na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i w ich miejsce wymierzył mu karę łączną 2 lat 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 100 zł., jak również orzekł obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych oraz zwolnił od zapłaty kosztów sądowych, w tym opłaty.Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego wyrokiem z dnia 13 października 2022 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu, sygn. akt II AKa 11/22, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Kasację od tego orzeczenia wniósł obrońca skazanego zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia polegające na obrazie:- art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.k. poprzez brak ustosunkowania się do wszystkich aspektów podniesionych w apelacji w odniesieniu do wykładni art. 64 § 2 k.k. oraz spełnienia przesłanki uprzedniej karalności z art. 64 § 1 k.k. przez oskarżanego P. P. oraz, co do zastosowanej represji karnej - w odniesieniu do zarzutu rażącej niewspółmierności kary łącznej i kar jednostkowych,- rażącego naruszenie prawa materialnego, tj. art. 64 § 2 k.k., mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez nieprawidłową wykładnię polegającą na ustaleniu, że oskarżony P. P. działał w warunkach art. 64 § 2 k.k. oraz był skazany w warunkach recydywy zwykłej, w sytuacji, gdy wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. w sprawie VII Ka […] doszło do wyeliminowania art. 64 § 1 k.k. z podstawy wymiaru kary nałożonej na oskarżonego w związku z ustaleniem sprawstwa i winy czynu z art. 279 § 1 k.k. w wyroku Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt II K […].Stawiając powyższe zarzuty obrońca wniósł o uchylenie wyroku w pkt 1 w stosunku do oskarżonego P. P. oraz przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
Prokurator Prokuratury Okręgowej w Zielonej Górze w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiało jej oddalenie na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.).Skarżący po raz kolejny podważa trafność uznania, że skazany działał w warunkach art. 64 § 2 k.k., a także ustalenia, że był skazany w warunkach recydywy specjalnej zwykłej, podczas gdy w wyniku kontroli apelacyjnej doszło w wyeliminowania art. 64 § 1 k.k. z podstawy wymiaru kary nałożonej na oskarżonego w sprawie Sądu Okręgowego w Z. o w sygn. akt VII Ka […].
W istocie, jak wynika z załączonej do akt sprawy dokumentacji, wyrokiem z dnia 24 lutego 2017r. Sąd Rejonowy w Ż. w sprawie II K […] (k. 372-372, t. II) uznał P. P. między innymi za winnego dokonania dwóch czynów wyczerpujących dyspozycję art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. z tym ustaleniem, że czynów tych dopuścił się w warunkach art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Jednocześnie uznał go winnym dokonania także czynów z art. 223 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.
Następnie w/w kary połączył i wymierzył mu karę łączną 3 lat 6 miesięcy pozbawienia wolności. W wyniku wniesionej apelacji Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 18 lipca 2017 r. w sprawie VII Ka […] (k. 374, t. II) zmienił zaskarżony wyrok między innymi poprzez wyeliminowanie art.64 § 1 k.k. z podstaw wymiaru kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec P. P. za czyny z art. 279 § 1 k.k..Sąd odwoławczy zmieniając wyrok wobec P. P. nie dokonał eliminacji art. 64 § 1 k.k., ani z opisu czynu, za który został skazany P. P. , jak również z podstawy skazania, a zatem należy uznać, że zarzucanych czynów z art. 279 § 1 k.k. w sprawie II K […] P. P. dokonał w ramach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 k.k..Orzeczoną przedmiotowym wyrokiem karę pozbawienia wolności P. P. odbył w okresie od 24 listopada 2016 r. do 22 listopada 2019 r. (k. 372-373, t.
II).Kolejnych przestępstw kradzieży z włamaniem P. P. dokonał w dniu 6 maja 2020 r. i 24 maja 2020 r., a zatem w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazanym w warunkach art.64 § 1 k.k.. Dlatego orzekając w sprawie II K 197/20 Sąd Okręgowy w Zielonej Górze w wyroku z dnia 25 października 2021 r. zasadnie przypisał P. P. działanie w ramach powrotu do przestępstwa określonego w art.64 § 2 k.k..Sąd I instancji skazując P. P. wskazał, że działał on w ramach powrotu do przestępstwa określanego w art. 64 § 2 k.k. powołując się na wyrok z dnia 24 lutego 2017 r.
Sądu Rejonowego w Ż. w sprawie II K […] (k.372-372, t. II), którym został skazany z przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.. W wyniku apelacji z podstawy wymiaru kary z przedmiotowego wyroku wyeliminowano art. 64 § 1 k.k., ale nie został on wyeleminowany z podstawy skazania i opisu czynu przypisanego P. P. . Zatem zasadnie należy przyjąć, że P. P. zarzucanych przestępstw dokonał w warunkach art. 64 § 2 k.k.Kwestia ta była zresztą przedmiotem analizy Sądu I instancji, jak i Sądu odwoławczego, które w uzasadnieniach wskazały jednoznacznie, że podstawa skazania nie jest tożsama z podstawą wymiaru kary, co jakkolwiek zostało zauważone przez autora kasacji, jednakże z tego faktu wyciągnął on odmienne wnioski niż orzekające w sprawie Sądy.Podsumowując powyższe rozważania stwierdzić należy, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o bardzo rygorystycznych uwarunkowaniach formalnych co do rodzaju i konstrukcji zarzutów kasacyjnych.
W żadnym razie nie jest wystarczającym do uwzględnienia kasacji oparcie się przez jej autora na prezentacji własnych ocen materiału dowodowego i własnych wniosków z tych ocen płynących, bez wykazania uchybień - i to rażących - w procedowaniu bądź rozumowaniu sądu odwoławczego, które w dodatku mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt III KK 265/17, baza orzeczeń Supremus). W tym stanie rzeczy trzeba stwierdzić, że obrońca skazanego we wniesionej kasacji w stopniu oczywistym nie wykazał, aby zaskarżony wyrok dotknięty był nie tylko rażącym, ale jakimkolwiek naruszeniem prawa.
Konsekwencją tej oceny było oddalenie kasacji w formule kwalifikowanej - jako oczywiście bezzasadnej. Zasadnym było zwolnienie skazanego z kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne i zasądzenie od Skarbu Państwa opłaty na rzecz obrońcy z urzędu. [SOP] [ał]