Supreme Court quashes conviction for logging theft due to misclassification of processed wood under Criminal Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the lower court's conviction and fine, ruling that processed lumber does not constitute 'felled timber' under the relevant offense. The defendant was found guilty of theft of felled trees, but the prosecution failed to prove the wood remained in its raw state after being processed into blocks. Consequently, the court declared the procedural error regarding the scope of appeal and dismissed the prosecution due to the statute of limitations.
Legislator headnote
AI generatedArt. 120 § 1 k.w.; Art. 433 § 1 k.p.k. in conjunction with Art. 440 k.p.k.; The concept of 'felled timber' refers strictly to raw wood; processed material constitutes a different offense, and failure to distinguish this constitutes a procedural violation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KK 67/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie A. K., obwinionego z art. 120 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 10 lipca 2025 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść obwinionego od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 23 czerwca 2021 r., sygn. akt IV Ka 348/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt III W 484/20, 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt III W 484/20, i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. umarza postępowanie.
2. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIESąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt III W 484/20, uznał obwinionego A. K. za winnego tego, że w dniu 1 lutego 2020 roku, przy oddziale […] w leśnictwie S. woj. [..], dokonał przywłaszczenia wyrąbanego drzewa z lasu wartości 122,32 zł, czym działał na szkodę Nadleśnictwa W., tj. popełnienia wykroczenia z art. 120 § 1 k.w., za które wymierzono mu karę grzywny w wysokości 400 złotych. Ponadto, na podstawie art. 120 § 3 k.w.
Sąd meriti orzekł od obwinionego, na rzecz pokrzywdzonego – Nadleśnictwa W., nawiązkę w wysokości 244,64 zł.Od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu, apelację na korzyść obwinionego wniósł jego obrońca, który podnosząc zarzuty mającej wpływ na treść zaskarżonego wyroku rażącej obrazy prawa procesowego (art. 2 § 1 pkt 1 oraz art. 4 w zw. z art. 5 § 1 i 2 oraz art. 7 i 410 k.p.k.; art. 7 k.p.k.; art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. oraz art. 5 § 2 k.p.k.) oraz błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia – wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od postawionego mu zarzutu, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Okręgowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 23 czerwca 2021 r., sygn. akt IV Ka 348/21, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Wyrok Sądu II instancji został zaskarżony kasacją Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść obwinionego.
Podniesiono w niej zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na jego treść naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z 440 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w., poprzez niewłaściwe przeprowadzenie kontroli instancyjnej i niewyjście przez Sąd Odwoławczy poza granicę zarzutów apelacji obrońcy obwinionego, co skutkowało rażącą niesprawiedliwością wyroku, w związku z uznaniem, że obwiniony wypełnił znamiona zarzucanego mu wykroczenia, podczas gdy prawidłowa analiza niniejszej sprawy uzasadnia twierdzenie, że czyn obwinionego nie wyczerpał ustawowych znamion przypisanego mu wykroczenia, gdyż z okoliczności faktycznych wynika, iż obwiniony przywłaszczył „drewno”, co nie stanowi przedmiotu czynności wykonawczej w typie wykroczenia określonego w art. 120 § 1 k.w.Na podstawie tak sformułowanego zarzutu Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 23 czerwca 2021 r. sygn.
IV Ka 348/21 oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt III W 484/20 i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie orzekania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej rozpoznania na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Trafnie bowiem wykazano w niej na zaniechanie wyjścia poza granice zaskarżenia na podstawie art. 440 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w., pomimo rażącej niesprawiedliwości kontrolowanego wyroku Sądu I instancji, dotkniętego rażącą obrazą prawa materialnego.Zgodnie bowiem z art. 120 § 1 k.w.:
„kto w celu przywłaszczenia dopuszcza się wyrębu drzewa w lesie albo kradnie lub przywłaszcza sobie z lasu drzewo wyrąbane lub powalone, jeżeli wartość drzewa nie przekracza 800 złotych, podlega karze (…)”. W literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie występuje zgodność poglądów co do tego, że: „pojęcie «drzewa», o którym mowa w art. 290 § 2 k.k. oraz w art. 120 k.w. dotyczy drzewa w stanie surowym, tj. takim, w jakim pozostało w lesie po wyrąbaniu lub powaleniu. W razie przerobienia takiego wyrąbanego lub powalonego drzewa na materiał budowlany lub inny materiał użytkowy, drzewo otrzymało już inną postać (np. drewna) i inną wartość, traci postać drzewa, o którym mowa w wymienionych przepisach.
Wyrąbane lub powalone drzewo, jeżeli przed kradzieżą zostało przerobione na materiał budowlany lub inny użytkowy, może stanowić przedmiot czynności wykonawczej w typie wykroczenia określonego w art. 119 § 1 k.w. albo typie przestępstwa określonym w art. 278 § 1 lub 3 k.k. (wyrok SN z 3.09.2009 r., V KK 171/09, OSNKW 2010/2, poz. 16; zob. też wyroki SN: z 24.04.2014 r., V KK 90/14, LEX nr 1454019; z 12.03.2015 r., IV KK 381/14, LEX nr 1663830; z 16.07.2013 r., III KK 196/13, LEX nr 1335578)” (za: Sz. Krajnik, Kodeks wykroczeń. Komentarz, red.
J. Lachowski, Warszawa 2021, teza 3 do art. 120; zob. też: T. Bojarski, J. Piórkowska-Flieger, Kodeks wykroczeń. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024, teza 3 do art. 120).W świetle ustaleń faktycznych przyjętych przez Sąd orzekający pod koniec stycznia 2020 r. obwiniony polecił swojemu współpracownikowi wycięcie i porąbanie na klocki drzewa, a następnie sam w dniu 1 lutego 2020 r. dokonał przywłaszczenia tego drewna. Nie było to już zatem wyrąbane drzewo, o który mm owa w art. 120 § 1 k.w., ale porąbane na klocki drewno, które stanowi przedmiot czynności wykonawczej wykroczenia określonego w art. 119 § 1 k.w.
Przyjęta przez orzekające Sądy kwalifikacja prawna czynu przypisanego A. K. była błędna, skutkując przy tym wymierzeniem obwinionemu, na podstawie art. 120 § 3 k.w., nawiązki. Na marginesie wolno zauważyć, że gdyby w sprawie przyjęto, że zamiar przywłaszczenia drewna został podjęty już na etapie polecenia Z. P. wycięcia drzewa i jego porąbania, to wówczas oceniając całe to zdarzenie istniałyby podstawy do przyjęcia w kalifikacji prawnej czynu art. 120 § 1 k.w. Wobec jednak braku poczynienia szerszych ustaleń w ww. zakresie oraz kształtu opisu czynu zarzucanego i przypisanego oraz kierunku zaskarżenia orzeczenia Sądu I instancji, stwierdzone uchybienie jest niewątpliwe, a wobec jego niedostrzeżenia przez Sąd II instancji i zaniechania wyjścia poza granice zaskarżenia, doszło do rażącej obrazy art. 440 k.p.k. w zw. z art. 109 § 2 k.p.w.
Konieczne stało się zatem uchylenie zaskarżonego orzeczenia, a wobec upływu terminu przedawnienia wykroczenia (popełnionego 1 lutego 2020 r.) należało również uchylić wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt III W 484/20, i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. umorzyć postępowanie w sprawie.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku, na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. kosztami postępowania obciążając Skarb Państwa. [J.I.][a.ł]