Supreme Court quashes duplicate fine for same traffic offense, ordering case dismissal under double jeopardy rule.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed a final order fine issued for a traffic violation that had already been adjudicated in a prior final ruling. The defendant argued that issuing a second fine for the same act violated the prohibition against double jeopardy. The court held that two final judgments for the identical offense created an absolute ground for appeal, necessitating the dismissal of the second proceeding to prevent unjust double punishment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.: When a final judgment for the same offense exists, initiating a new proceeding violates the prohibition of double jeopardy and constitutes an absolute ground for appeal requiring dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KK 49/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Marek SiwekSSN Paweł Kołodziejski w sprawie K. S. , ukaranego z art. 94 § 2 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 16 kwietnia 2025 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Bolesławcu z 23 lutego 2024 r., sygn. akt II W 40/24, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. postępowanie umarza, zaś kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. Paweł Kołodziejski Igor Zgoliński Marek Siwek
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem nakazowym z 23 lutego 2024 r., sygn. akt II W 40/24, uznał K. S. za winnego tego, że w dniu 9 października 2023 r., o godzinie 15:50, w B. na ul. J. na drodze publicznej prowadził pojazd marki V. o nr rej. […]. pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu, tj. wykroczenia z art. 94 § 2 k.w., za co na podstawie art. 94 § 1 i 2 k.w. wymierzył mu karę grzywny w kwocie 1500 zł i zasądził od obwinionego koszty sądowe. Wobec braku sprzeciwu stron wyrok uprawomocnił się w dniu 3 kwietnia 2024 r. Od powyższego wyroku kasację na korzyść ukaranego wywiódł w trybie art. 110 § 1 k.p.w.
Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., polegające na ukaraniu K. S. przez Sąd Rejonowy w Bolesławcu prawomocnym wyrokiem nakazowym z dnia 23 lutego 2024 r., sygn. akt II W 40/24, za czyn polegający na tym, że w dniu 9 października 2023 r. o godzinie 15:50 w B. na ul. J. na drodze publicznej prowadził pojazd marki V. o nr rej. […]., pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu, tj. czyn z art. 94 § 2 k.w., mimo że obwiniony za popełnienie tego samego wykroczenia został już uprzednio prawomocnie ukarany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 19 stycznia 2024 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II W 9/24, co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego w całości i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zaskarżony wyrok był wadliwy, gdyż został wydany z rażącym naruszeniem prawa procesowego, opisanym w zarzucie kasacji. Jak bowiem ustalono Sąd Rejonowy w Bolesławcu wyrokiem nakazowym z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt II W 9/24, uznał K. S. za winnego tego, że w dniu 9 października 2023 r. o godz. 15:50 na ul. J. w B. kierował pojazdem marki V. o nr rej. […]., który nie był dopuszczony do ruchu, tj. wykroczenia z art. 94 § 2 k.w., za które na podstawie art. 94 § 2 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 1500 złotych.
Powyższy wyrok nakazowy, wobec braku sprzeciwu którejkolwiek z uprawnionych stron, uprawomocnił się w dniu 6 lutego 2024 r. (k. 12 i 13 - akt o sygn. II W 9/24). W tej sytuacji bezsporne jest, że przedmiotem powyższego postępowania jak i postępowania w sprawie II W 40/24, było tożsame zachowanie K. S. . Świadczy o tym nie tylko opis przypisanych mu wykroczeń, ale również materiał dowodowy załączony do akt każdego z wniosków o ukaranie, w szczególności ta sama notatka urzędowa z dnia 9 października 2023 r., dokumentująca przebieg kontroli drogowej przeprowadzonej z udziałem obwinionego (k. 2 akt o sygn.
II W 40/24 oraz k. 1 akt o sygn. II W 9/24).Konsekwencją opisanego procedowania Sądu Rejonowego w Bolesławcu jest to, że w obrocie prawnym funkcjonują niezależnie od siebie dwa prawomocne wyroki nakazowe dotyczące tego samego czynu i tej samej osoby. Niewątpliwie pierwsze prawomocne skazanie determinowało egzystencję ujemnej przesłanki procesowej określonej w art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., która definiuje zakaz wszczynania ponownego postępowania, a zarazem nakaz umorzenia już wszczętego. Podwójne ukaranie obwinionego za to samo wykroczenie skutkowało wystąpieniem bezwzględnej przyczyny odwoławczej, wymienionej w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w., której stwierdzenie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku nakazowego i umorzenia postępowania w odniesieniu do ponownie przypisanego obwinionemu czynu (zob. np. wyrok SN z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt V KK 379/19).
Z tych względów rozpoznana kasacja podlegała uwzględnieniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., co wiązało się z koniecznością uchylenia wadliwego wyroku nakazowego i umorzenia, na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., ponownie przeprowadzonego postępowania wykroczeniowego oraz wydania stosownego orzeczenia o kosztach tegoż postępowania. [J.J.][a.ł] Paweł Kołodziejski Igor Zgoliński Marek Siwek