Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of probable cassation success.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal judgment. The defendant, convicted of multiple crimes including murder and theft, argued that a cassation appeal might succeed, but the court found this argument insufficient. The court ruled that the defense failed to demonstrate a high probability of cassation success or that immediate execution would cause irreparable harm.
Legislator headnote
AI generatedArt. 532 § 3 k.p.k.; Art. 438 pkt 3 k.p.k.: A stay of execution requires exceptional circumstances showing a high probability of cassation success and that execution would cause irreparable harm.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KK 44/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2024 r. w sprawie I. C. skazanego za popełnienie czynu z art. 148 § 2 pkt 2 i 3 k.k. i in. wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 15 września 2023 r., sygn. akt II AKa 130/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt III K 145/21, p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIEObrońca I. C. do kasacji wniesionej od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 14 listopada 2023 r. dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Przedmiotowym orzeczeniem utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w Opolu z 12 października 2022 r., mocą którego I. C. został skazany na następujące kary jednostkowe: na dwie kary 25 lat pozbawienia wolności za dwa przestępstwa z art. 148 § 2 pkt 2 i 3 k.k. w zb. z art. 280 § 2 k.k.; na karę 5 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. i orzeczono wobec niego karę łączną dożywotniego pozbawienia wolności oraz obowiązek naprawienia szkody.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy od zasady, w myśl której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przełamanie tej reguły i skorzystanie z dobrodziejstwa instytucji wskazanej w art. 532 k.p.k. jest wprawdzie możliwe, jednak uzależnione szczególnymi względami, pozwalającymi na uznanie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadniczym jednak powodem wstrzymania wykonania orzeczenia jest, by waga zarzutów wymierzonych przeciwko prawomocnemu orzeczeniu była na tyle znacząca, że wręcz w polu widzenia pojawi się prawdopodobieństwo oczywistej zasadności kasacji.
Konieczne jest zatem wykazanie tych okoliczności we wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia.Tymczasem w niniejszej sprawie nie zostały spełnione żadne z wyżej przedstawionych warunków.Wstępna lektura zwięzłej argumentacji przedstawionej na poparcie wniosku nie pozwalała na przyjęcie, że ranga zarzutów ukierunkowanych na przekonanie Sądu Najwyższego, iż na etapie kontroli odwoławczej doszło do rażących błędów prowadzących do zaaprobowania wyroku pierwszoinstacyjnego obarczonego uchybieniem z art. 438 pkt 3 k.p.k., była na tyle istotna, iż już w obecnej fazie postępowania można mówić o rysującej się perspektywie wydania wyroku kasatoryjnego.
Sugestia obrońcy, że wysoce prawdopodobne jest uznanie w przyszłości kasacji jego autorstwa za zasadną, była wyrazem jednostronnego i subiektywnego podejścia do procedowania drugoinstancyjnego i z oczywistych względów nie wystarczało do pozbawienia prawomocnego wyroku waloru wykonalności. Rozpatrując przedmiotowy wniosek, Sąd Najwyższy uznał, że na obecnym etapie postępowania nie można przyjąć, iż uwzględnienie kasacji obrońcy było wysoce prawdopodobne albo że rozpoczęcie wykonywania wobec skazanego wymierzonej mu kary pozostawałoby w kolizji z zasadą sprawiedliwości.
Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak na wstępie.[PGW] [ał]