Supreme Court excludes judge from hearing appeal due to conflict of interest regarding nomination law.

Sygn. akt I KK 352/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie M. B. skazanego z art. 107 § 1 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 października 2022 r., wniosku obrońcy skazanego z dnia 19 września 2022 r. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego od udziału w sprawie I KK 352/22, na podstawie art. 42 § 4 zdanie pierwsze k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego od udziału w sprawie o sygn. akt I KK 352/22.

UZASADNIENIEZarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej z dnia 7 września 2022 r., do rozpoznania sprawy o sygn. akt I KK 352/22 został wyznaczony sędzia Sądu Najwyższego Paweł Kołodziejski. W dniu 19 września 2022r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego o wyłączenie sędziego sprawozdawcy od udziału w rozpoznaniu tej sprawy na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. Wnioskodawca wskazał, że: „ W kasacji obrońca zarzucił naruszenie art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 19 traktatu o UE, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z powodu braku niezależności sądu i braku niezawisłości sędziego orzekającego w sądzie I instancji, powołanego na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w Zgorzelcu na skutek rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa, której kształt został określony ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz.

U. z 2018 r. poz. 3). Sędzia Paweł Kołodziejski na urząd sędziego Sądu Najwyższego został powołany postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 marca 2022 r. w oparciu o uchwałę Krajowej Rady Sądownictwa, której skład został ukształtowany na mocy ustawy' z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, zaś w kasacji obrońcy został podniesiony m.in. zarzut związany z nieprawidłową obsadą sądu i instancji z uwagi na udział w wydaniu orzeczenia sędziego nominowanego na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w Zgorzelcu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, również obradującej w składzie ukształtowanym na podstawie tejże ustawy.

W takiej sytuacji udział sędziego Pawła Kołodziejskiego w rozpoznaniu zarzutów podniesionych w kasacjach stanowiłby rażące naruszenie zasady nemo iudex in causa sua, co mogłoby wywołać zarówno u stron, jak i w odbiorze społecznym przekonanie o braku bezstronności sądu i rzetelności sądu”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Taką okolicznością wywołującą wątpliwości (niezależnie nawet od wstępnej oceny zasadności zarzutu naruszenia art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. przy obsadzie Sądu I instancji) co do bezstronności sędziego jest sytuacja, gdy sędzia miałby rozstrzygać o zasadności zawartego w środku zaskarżenia zarzutu nienależytej obsady sądu, spowodowanej wadliwością postępowania nominacyjnego prowadzonego przed KRS ukształtowaną stosownie do przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., zaś sędzia ten byłby powołany na urząd sędziego w procedurze nominacyjnej ukształtowanej tą samą ustawą.

Taka właśnie sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie. Sąd Najwyższy w analogicznej sytuacji już niejednokrotnie zajmował stanowisko o konieczności wyłączenia takiego sędziego od rozpoznania sprawy (por. m.in.: postanowienie z dnia 17 marca 2022 r., II KO 12/22; postanowienie z dnia 28 kwietnia 2022 r. IV KO 32/22; postanowienie z dnia 19 maja 2022 r., V KO 38/22). Trafne argumenty zawarte w tych orzeczeniach są w pełni aktualne i podzielane przez Sąd Najwyższy, rozpoznający przedmiotowy wniosek, nie ma zatem potrzeby ich powielania.

W zaistniałym układzie udział wyznaczonego sędziego w rozpoznaniu skargi na wyrok sądu odwoławczego prowadziłby do sytuacji objętej zakazem nemo iudex in causa sua. Wobec powyższego orzeczono jak w postanowieniu.[as]