Supreme Court suspends psychiatric confinement order due to high likelihood of cassation success and irreparable harm.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court suspended the execution of the lower court's order mandating the defendant's stay in a psychiatric facility. The defendant argued that the preventive measure lacked sufficient justification under criminal law and would cause irreparable harm. The court ruled that the lower court failed to thoroughly address the cassation complaints regarding the necessity and proportionality of the confinement.
Legislator headnote
AI generatedArt. 93b § 1 k.k.; Art. 532 k.p.k.: A preventive measure of confinement in a psychiatric facility may only be applied if there is a clear indication of preventing a new crime of significant social harm, and its execution must be suspended if the likelihood of overturning the decision is high and it would cause irreparable harm.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
I KK 35/26 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie A. M. podejrzanego o popełnienie dwóch czynów zabronionych z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 532 § 3 k.p.k.) w dniu 18 marca 2026 r., wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 września 2025 r., sygn. akt XVII Kz 570/25, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce Poznaniu z dnia 27 czerwca 2025 r., sygn. akt VIII K 435/25, p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wstrzymać wykonanie postanowienia Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 27 czerwca 2025 r. (VIII K 435/25) w części stosującej wobec A.
M. środek zabezpieczający w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym (pkt 2), utrzymanego w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 września 2025 r. (XVII Kz 570/25). Z uwagi na charakter podniesionych zarzutów kasacyjnych, a w istocie wysokie prawdopodobieństwo ich uwzględnienia, oraz to, że pobyt A. M. w zakładzie psychiatrycznym spowodowałby dla niego nieodwracalną dolegliwość, której nie powinien doznać, Sąd Najwyższy zdecydował się sięgnąć po instytucję określoną w art. 532 k.p.k.Analiza uzasadnienia zaskarżonego postanowienia uprawniała do stwierdzenia, że Sąd odwoławczy tylko pobieżnie i w sposób niepełny odniósł się do zarzutów zażaleniowych i że tym samym perspektywa wzruszenia tego orzeczenia rysuje się nader realnie.
Warto w tym miejscu przypomnieć, że według art. 93b § 1 k.k. po izolacyjny środek zabezpieczający wolno sięgnąć tylko w celu zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez sprawcę czynu zabronionego o znacznej społecznej szkodliwości. Istnienie owego szczególnego uzasadnienia prewencyjnego jawiło się in concreto jako ewidentnie wątpliwe. Zrezygnowano też w niniejszej sprawie z wykazania (co byłoby zresztą wyjątkowo trudne), że inne środki prawne z Kodeksu karnego lub innych ustaw nie byłyby tu wystarczające (zasada subsydiarności).W związku ze wstrzymaniem wykonania zaskarżonego orzeczenia zajdzie najpewniej potrzeba skorzystania z rozwiązań przewidzianych w ustawie z 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (dalej: u.o.z.p.).
A. M., jako osoba z zaburzeniami psychicznymi, jest wszak uprawniony – w zakresie realizowanych przez Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego zadań – do opieki zdrowotnej w ramach podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej – w formie pomocy doraźnej, ambulatoryjnej, dziennej, szpitalnej i środowiskowej (art. 5 u.o.z.p.). W razie stwierdzenia, że jego dobro wymaga ubezwłasnowolnienia, kierownik właściwego podmiotu leczniczego powinien zawiadomić o tym prokuratora (art. 16 u.o.z.p.).Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.][r.g.]