Supreme Court dismisses request to suspend sentence execution due to insufficient grounds for extraordinary suspension.
Legislator summary
AI generatedThe defendant's lawyer requested the Supreme Court to suspend the execution of a suspended sentence pending cassation appeal. The court rejected this request, noting that the arguments regarding inability to pay alimony and work isolation were insufficient to justify an exception to the principle of immediate enforceability. The court held that natural consequences of serving a sentence do not constitute the special circumstances required by law for suspending execution.
Legislator headnote
AI generatedart. 532 § 1 k.p.k.; art. 9 § 1 i 2 k.k.w.: Suspension of sentence execution pending cassation is permitted only in exceptional cases where execution would cause serious and practically irreversible consequences, which must be demonstrated by the gravity of the cassation grounds themselves.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I KK 342/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie P. P.skazanego z art. 209 § 1a k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 13 września 2022 r. na posiedzeniu wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Zielonej – Górze z dnia 13 października 2020 r., sygn. akt VII K 354/20 utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt VII Ka 466/21 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego wniósł do Sądu Najwyższego kasację od powołanego wyżej wyroku Sądu odwoławczego, którym utrzymano w mocy wyrok Sądu I instancji skazujący P. P. za czyn z art. 209 § 1a k.k. na karę łączną 4 miesięcy pozbawienia wolności, jednocześnie wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji. W uzasadnieniu wniosku nawiązał w szczególności do przyczyn niemożności wywiązywania się przez P. P. z obowiązku alimentacyjnego, a także podnosił, iż jego izolacja a zarazem uniemożliwienie wykonywania pracy zarobkowej z pewnością przedłuży ten stan oraz spowoduje, że nie będzie również mógł wykonać orzeczonych kar wymierzonych mu w innych sprawach (kary ograniczenia wolności, kary grzywny).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek obrońcy nie jest zasadny.Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.
Z zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych i wykonalnych orzeczeń, określonej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. wynika, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może mieć miejsce w sytuacjach wyjątkowych. Uwzględniając treść art. 532 § 1 k.p.k. i umiejscowienie tego przepisu w systemie regulacji prawa procesowego i wykonawczego można stwierdzić, że zastosowanie tego przepisu winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa.
Z tego typu następstwami może się natomiast wiązać fakt wykonania kary w relacji do rangi i doniosłości sformułowanych w kasacji zarzutów, których uwzględnienie jest w najwyższym stopniu prawdopodobne (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V KK 145/14). Rozpoznając wskazany wyżej wniosek Sąd Najwyższy nie powziął jednak wystarczającego przekonania, iż podniesione w kasacji zarzuty są rangi wskazującej na niemal oczywistą i nienasuwającą wątpliwości zasadność tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, a dopiero takie ustalenie może przekonywać o potrzebie odstępstwa od nakazu bezzwłocznego wykonania prawomocnego orzeczenia.
Podstawą do skorzystania z instytucji z art. 523 § 1 k.p.k., nie mogą być także naturalne następstwa i ewentualne dolegliwości związane z wykonaniem orzeczonej kary pozbawienia wolności zwłaszcza zaś argument, że skazany nie będzie wywiązywał się z prawomocnie orzeczonych wobec niego przez Sądy orzeczeń, w tym nałożonych na niego kar i zobowiązań. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[as]