Supreme Court quashes combined sentence exceeding statutory maximum under Art. 86 § 1 KK for defendant M.C.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the lower court's judgment regarding the combined sentence imposed on defendant M.C. The Regional Court had merged a one-year prison term with a one-year-six-month restriction of freedom (converted to 272 days) into a total of two years and three months. The General Prosecutor argued this violated Article 86 § 1 of the Criminal Code, which caps combined prison sentences at 20 years but requires specific calculation limits. The Court agreed, ruling that the combined sentence must not exceed the sum of the individual terms (one year and nine months), thereby finding a material law violation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 86 § 1 k.k.; Art. 87 § 1 kk: When combining sentences, the total term of imprisonment cannot exceed the sum of the individual terms and must not surpass the statutory maximum for imprisonment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I KK 248/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Marek MotukSSN Paweł Kołodziejski w sprawie M. C. skazanego z art. 207 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. na posiedzeniu w dniu 9 listopada 2022 r., kasacji wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia 21 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 352/21 uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. jego pkt. I w zakresie orzeczenia o karze łącznej i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Brzegu.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Brzegu wyrokiem łącznym z dnia 21 stycznia 2022 roku, sygn. akt II K 352/21 na podstawie art. 85§ 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 i 4 kk i art. 87§1 kk przy zast. art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19.06.2020 o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID -19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID - 19 wymierzył skazanemu M. C. w miejsce zbiegających się kary łącznej pozbawienia wolności i kary ograniczenia wolności opisanych w punktach 1 i 2 części wstępnej wyroku a orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Brzegu w sprawach II K 210/17 i II K 37/19 karę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.Od powyższego wyroku nie została wniesiona apelacja.Kasację na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego wniósł Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r., polegające na orzeczeniu wobec skazanego - w miejsce skazań jednostkowych na: karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 (dwóch) lat, wykonanie której zarządzono postanowieniem z dnia 30 stycznia 2019 r. (sygn. akt II K 210/17) oraz karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, zarządzonej następnie do wykonania postanowieniem z dnia 22 października 2019 r., jako zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 272 (dwustu siedemdziesięciu dwóch) dni (sygn. akt II K 37/19) - kary łącznej 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, czyli w wymiarze powyżej, zakreślonej wskazaną normą prawną, górnej granicy kary łącznej pozbawienia wolności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna, dlatego podlegała rozpoznaniu i uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron, zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k.
Należy w pełni podzielić zarzut zawarty w kasacji Prokuratora Generalnego o rażącym naruszeniu przez Sąd Rejonowy przepisu prawa materialnego. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 86 § 1 k.k. obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 roku, sąd mógł wymierzyć karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Przepis ten stanowi również, że karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.
Skoro Sąd Rejonowy w Brzegu połączył: karę 1 roku pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzegu sygn. akt II K 210/17 i karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Brzegu sygn. akt II K 37/19 (zamienioną na zastępczą karę 272 dni pozbawienia wolności tj. 9 miesięcy pozbawienia wolności), to w takiej sytuacji orzeczona kara łączna, której podstawą były wymienione kary jednostkowe (przy uwzględnieniu przelicznika kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności) powinna mieścić się w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa – czyli od 1 roku pozbawienia wolności, do ich sumy – tj. 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności.
Orzeczenie przez Sąd Rejonowy kary łącznej w wymiarze 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności, stanowiło zatem rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 roku, a istotny wpływ tego naruszenia na treść zaskarżonego wyroku jest oczywisty.Z tego względu należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać w zaskarżonym zakresie do ponownego rozpoznania, podczas którego Sąd Rejonowy powinien wymierzyć karę łączną w granicach określonych we wskazanym wyżej przepisie prawa materialnego.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.[as,ał]