Legislator Case Law & Legislation
I KK 178/24 AI generated

Supreme Court quashes criminal ban order due to missing duration specification violating statutory time limits.

Case Number I KK 178/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the lower court's criminal ban order regarding the defendant's contact with victims because it failed to specify the duration of the prohibition. The General Prosecutor argued that Article 43 of the Criminal Code mandates a fixed term between one and fifteen years, and the omission creates an indefinite ban contrary to legal principles. The Court agreed, ruling that such a defect fundamentally alters the legal situation of the convicted person and cannot be corrected later.

Legislator headnote

AI generated

Art. 43 § 1 k.k.; Art. 41a § 1 k.k.; Art. 39 pkt 2b k.k.: A criminal ban order must explicitly state the duration of the prohibition; failure to do so violates the statutory requirement for a fixed term and renders the order invalid.

Keywords

AI generated
criminal ban order duration specification Art. 43 Criminal Code indefinite prohibition procedural defect quashing of verdict statutory time limits

Cited Legislation

AI generated
Art. 43 § 1 k.k.
zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 43 § 1 k.k. w zw.
Art. 41a § 1 k.k.
akt II K 1181/23, uchyla pkt III zaskarżonego wyroku, to jest, w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym z art. 41a § 1 k.k. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Żarach do ponownego rozpoznania.
Art. 39 pkt 2b k.k.
z art. 39 pkt 2b k.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego A.
Art. 13 § 1 k.k.
Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w.
Art. 521 § 1 k.p.k.
239).Kasację od tego wyroku wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny, który zaskarżył go w zakresie orzeczenia o środkach karnych z art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. oraz art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
oraz art. 526 § 1 k.p.k. i art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie A.
Art. 537 § 1 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 537 § 2 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I KK 178/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)Protokolant Jolanta Włostowska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2024 r. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie A. K. skazanego z art. 190 § 1 k.k. i inne, kasacji Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Żarach z dnia 8 lutego 2024 r., sygn. akt II K 1181/23, uchyla pkt III zaskarżonego wyroku, to jest, w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym z art. 41a § 1 k.k. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Żarach do ponownego rozpoznania.

Małgorzata Gierszon Wiesław Kozielewicz Andrzej Stępka UZASADNIENIESąd Rejonowy w Żarach wyrokiem z dniu 8 lutego 2024 r., w sprawie II K 1181/23, uznał A. K. za winnego popełnienia czterech czynów z art. 226 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., czterech kwalifikowanych z art. 190 § 1 k.k. i jednego z art. 190 § 1 k.k. i art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., przyjął, że stanowią one ciąg przestępstw - i za to, na podstawie 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której, na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 3 listopada 2023 r. do dnia 8 lutego 2024 r.W punkcie III wyroku orzekł na podstawie art. 41 a § 1 k.k. zakaz kontaktowania się i zbliżania na odległość mniejszą niż 50 metrów wobec pokrzywdzonych:

G. B., S. W. i G. F.; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu stosowne wynagrodzenie, a na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z dna 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych i opłaty.Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 15 lutego 2023 roku bez postępowania odwoławczego (k. 239).Kasację od tego wyroku wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny, który zaskarżył go w zakresie orzeczenia o środkach karnych z art. 41a § 1 k.k. (pkt III części dyspozytywnej orzeczenia) na korzyść skazanego A.

K. Na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. oraz art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 41a § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego A. K. środków karnych w postaci zakazu kontaktowania się i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych: G. B., S. W. i G. F. na odległość mniejszą niż 50 metrów, bez wskazania okresu obowiązywania tych środków, podczas gdy przepis art. 43 § 1 k.k. wskazuje, że zakazy wymienione w art. 39 pkt 2 - 2b k.k. orzeka się w latach, od roku do lat 15, co obliguje sąd do określenia czasookresu obowiązywania środka karnego.W konkluzji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Żarach do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja przedstawiona przez Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, co uprawniało do uwzględnienia jej w całości na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Trafnie wskazał skarżący, że w niniejszej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa materialnego, a to art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 41a § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k., co w oczywisty sposób miało istotny wpływ na treść wyroku.Sąd Rejonowy w Żarach orzekł w pkt III sentencji wyroku wobec oskarżonego A. K. na podstawie art. 41a § 1 k.k. środki karne w postaci zakazu kontaktowania się i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych: G. B., S. W. i G. F. na odległość mniejszą niż 50 metrów. Pominął jednak wynikający z treści art. 43 § 1 k.k. obowiązek określenia czasu obowiązywania tych zakazów, który to przepis stanowi jednoznacznie, że jeśli ustawa nie stanowi inaczej, zakazy wymienione w art. 39 pkt 2-2b i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 15.

Uchybienie to ma istotny wpływ na treść wyroku, albowiem niewskazanie okresu obowiązywania środka karnego powoduje, że nie wiadomo jak długo ma on być wobec oskarżonego wykonywany, W istocie taki brak prowadziłby albo do uznania, że zakaz (bądź nakaz) obowiązuje bezterminowo. Jednak nie można przyjąć tego rodzaju domniemania, gdyż stałoby ono w sprzeczności z istotą orzekania środków karnych i prowadziłoby do niezgodnego z przepisami ustawy ukształtowania sytuacji prawnej skazanego (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 27 marca 2024 r., I KK 37/24, LEX nr 3700001; z dnia 25 kwietnia 2024 r., II KK 620/23, LEX nr 3711572; z dnia 30 marca 2015 r., II K 75/15, LEX nr 1659231).Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela dominujące w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowisko, że w związku z ustawowym wymogiem określenia w wyroku, jak długo zakaz ma trwać, wykluczona jest możliwość precyzowania dopiero w postępowaniu wykonawczym czasu trwania zakazu.

Czasu obowiązywania zakazu nie da się więc określić wykorzystując dyspozycję art. 13 § 1 k.k.w. oraz zasadę in dubio pro reo (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 31 stycznia 2023 r., II KK 577/22, LEX nr 3521487; z dnia 21 lutego 2021 r., IV KK 520/20, LEX nr 3150229; z dnia 8 grudnia 2021 r., III KK 468/21, LEX nr 3327635). Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku. Badając sprawę w postępowaniu ponownym w zakresie, w jakim nastąpiło przekazanie, Sąd pierwszej instancji prawidłowo stosując przepisy prawa karnego materialnego i procesowego, konwaliduje wskazane uchybienie.

Małgorzata Gierszon Wiesław Kozielewicz Andrzej Stępka [PGW] [ms]