Supreme Court dismisses request for criminal liability consent, finding disciplinary court lacked jurisdiction due to procedural error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared itself incompetent and transferred the case to the Disciplinary Court, which had previously erred in its jurisdictional assessment. The applicant sought consent for criminal prosecution of judges for specific offenses, but the disciplinary court incorrectly treated the request as purely disciplinary. The court ruled that the disciplinary court must first evaluate the formal conditions of the request under the relevant judicial organization law, regardless of the applicant's standing.
Legislator headnote
AI generatedArt. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 oraz art. 80 § 1 i art. 110 § 2 i 2a ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych; The disciplinary court must independently assess the formal conditions of a request for consent to criminal liability before considering the applicant's standing or the nature of the alleged offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I DSK 7/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Wygoda (przewodniczący)SSN Adam Roch (sprawozdawca)Ławnik SN Anna Lichy po rozpoznaniu sprawy z wniosku W. G. z dnia 21 stycznia 2019 roku, o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego w P. - M. K.-Ś. i R. N., za przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 239 § 1 k.k. i art. 258 § 1 k.k., działając na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 oraz art. 80 § 1 i art. 110 § 2 i 2a ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych postanowił: stwierdzić swoją niewłaściwość i sprawę przekazać Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w […].
UZASADNIENIE
W dniu 1 marca 2019 roku, w sprawie o sygn. akt ASD […], Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […] stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał Sądowi Najwyższemu sprawę z wniosku W. G. z dnia 21 stycznia 2019 roku uznając, zgodnie z tytułem (częścią wstępną) pisma, że domaga się on wszczęcia wobec sędziów Sądu Rejonowego w P. - M. K.-Ś. i R. N. postępowania dyscyplinarnego, za przewinienie dyscyplinarne wyczerpujące jednocześnie znamiona przestępstw z art. 231 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 239 § 1 k.k. i art. 258 § 1 k.k.Stanowisko to było jednak błędne, sąd dyscyplinarny pominął bowiem zupełnie treść pisma, w którym wnioskodawca wprost wskazał, iż w istocie żąda on wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej wymienionych sędziów, za opisane przestępstwa, prawidłowo jako podstawę prawną swojego pisma wskazując art. 80 § 1 p.o.u.s.p. Czynem zabronionym, odnośnie do którego W.
G. domaga się uchylenia immunitetu ma być złożenie przez sędziów M. K.-Ś. i R. N. oświadczeń o okolicznościach świadczących o istnieniu okoliczności wskazujących na konieczność ich wyłączenia od rozpoznania sprawy, rozstrzygniętych postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 7 grudnia 2018 roku, sygn. akt II Kp […]. Na potwierdzenie faktu, iż pismo wnioskodawcy stanowi w istocie wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności karnej świadczy także pozycja pierwsza załączników, w świetle której należy przyjąć, że wniosek o pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności dyscyplinarnej złożony został przez W.G. odrębnie, w dniu 3 stycznia 2019 roku.
Po ponownym wpłynięciu niniejszej sprawy do właściwego sądu dyscyplinarnego, jego prezes w pierwszym rzędzie obowiązany będzie do oceny warunków formalnych wniosku, wynikających z art. 80 § 2a p.o.u.s.p., niezależnie od możliwego braku po stronie wnioskodawcy uprawnień, o których mowa w art. 55 § 1 k.p.k. aw