Polish Supreme Court dismisses prosecutor's request to recuse judges for reviewing evidence later destroyed in criminal proceedings.

Sygn. akt I DSK 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie prokuratora K. K., po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2021 r. wniosku K. K. z dnia 14 grudnia 2020 roku w przedmiocie wyłączenia sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21) na podstawie art. 42 § 1 kpk w zw. z art. 41 § 1 kpk postanowił: nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 2/21.

UZASADNIENIEWnioskiem z dnia 14 grudnia 2020 roku K. K. wniósł o wyłączenie sędziów Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego wyznaczonych do rozpoznania sprawy I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21).W uzasadnieniu wskazano, że „sędziowie ci zaznajamiając się z aktami sprawy I DSK 9/18 zaznajomili się także z materiałami zebranymi w toku kontroli operacyjnej do sprawy karnej RP I Ds. (…) Prokuratury Regionalnej w […]., stanowiącymi w części podstawę postępowania RP IV RD […] oraz wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego (…).

Wniosek wraz z uzasadnieniem, będący przedmiotem zainteresowania Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego I DSK 9/18 (obecnie zarejestrowanej pod sygnaturą I DSK 2/21), został sformułowany przede wszystkim na podstawie dowodów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej w sprawie […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013, […] - pf […]/2013”. Wskazano, że część z tych dowodów została zniszczona na zasadzie protokołu komisyjnego zniszczenia materiałów zawierających tajemnicę obrończą z dnia 23 października 2020 roku.

Wskazane okoliczności, w ocenie wnioskodawcy, uzasadniają wyłączenie wyznaczonych do rozpoznania przedmiotowej sprawy sędziów, bowiem zdaniem wnioskodawcy, nie mogą oni obiektywnie oceniać dowodów odnoszących się do faktów, gdyż będą zmuszeni je konfrontować z własnymi spostrzeżeniami wynikającymi z nagranych rozmów będących tajemnicą obrończą.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 41 § 1 kpk sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W ocenie Sądu Najwyższego rozpatrującego niniejszą sprawę, o uzasadnionej wątpliwości można mówić w przypadku, kiedy jest to wątpliwość wynikająca z obiektywnych okoliczności, ocenianych przez pryzmat rozsądnie działającej osoby. W literaturze przedmiotu zasadnie, w odniesieniu do „uzasadnionej wątpliwości”, podnosi się, „że chodzi o poważną wątpliwość oraz że musi ona istnieć obiektywnie, a nie tylko w subiektywnym przeświadczeniu (urojeniu) strony, którą na podstawie zaistnienia określonej okoliczności mogłaby powziąć każda inna, rozsądnie oceniająca i nieuprzedzona osoba” (D.

Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, LEX 2019). Także w orzecznictwie Sądu Najwyższego zaznacza się, że „podstawy wyłączenia sędziego (iudex suspectus) w oparciu o ten przepis aktualizują się zatem wówczas, gdy brak jest możliwości obiektywnego przekonania przeciętnie rozsądnej osoby, że owe zaistniałe okoliczności nie będą rzutowały na bezstronne osądzenie sprawy” (postanowienie SN z 22.10.2020 r., V KO 106/20, LEX nr 3068825). W niniejszej sprawie, w ocenie wnioskodawcy, podstawą do wyłączenia sędziów jest fakt zapoznania się przez skład orzekający z materiałami, które następnie uległy protokolarnemu zniszczeniu.

Zdaniem Sądu Najwyższego, nie można jednak przyjąć, że zapoznanie się z określonymi dowodami, które później zostały ze zgromadzonego materiału dowodowego wyłączone, powoduje automatycznie zachwianie bezstronności sędziego i ukształtowanie w jego przeświadczeniu projekcji wyniku sprawy. Zatem nie było ad casum podstaw, aby przyjąć, że wobec orzekających sędziów wystąpiły okoliczności określone w art. 41 § 1 kpk. Zauważać należy, że uzasadnione wątpliwości wystąpią wówczas, gdy z okoliczności danego stanu faktycznego będzie można odczytać, biorąc pod uwagę obiektywne okoliczności, że sędzia posiada określony pogląd czy nastawienie do sprawy, który występuje przed wydaniem rozstrzygnięcia (zob. m.in. postanowienie SN z 17.09.2019 r., I DO 41/19, LEX nr 2727434).

Mając na uwadze powyżej podniesione okoliczności postanowiono jak na wstępie.