Legislator Case Law & Legislation
I CZ 79/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility due to prior non-payment of court fees.

Case Number I CZ 79/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting a previous appeal due to non-payment of court fees. The appellant argued that since a separate request for fee exemption was denied, the initial rejection was invalid and the appeal should be admissible. The court held that the procedural history established inadmissibility before the current appeal was filed, rendering the subsequent filing ineffective.

Legislator headnote

AI generated

art. 3941 § 1 k.p.c.; art. 3941 § 3 k.p.c.; art. 39814 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible if the appellant has previously failed to pay court fees or if a prior appeal on the same grounds was rejected for non-payment, as the procedural situation remains unchanged by subsequent filings.

Keywords

AI generated
inadmissibility of appeal non-payment of court fees procedural history Supreme Court jurisdiction rejection of appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 3941 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na
art. 3941 § 3 k.p.c.
podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art.
art. 39814 k.p.c.
w związku z art. 39814 k.p.c., zażalenie należało
art. 3941 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
w związku z art. 39814 k.p.c., zażalenie należało

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 79/07

POSTANOWIENIE

Dnia 12 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi J. O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w O.

z dnia 29 marca 2006 r., wydanego w sprawie

z powództwa J. O.

przeciwko Gminie W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 września 2007 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 7 marca 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31.10.2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z uwagi na

nieuiszczenie opłaty sądowej należnej po częściowym zwolnieniu od kosztów

sądowych. Zażalenie powoda wniesione od tego postanowienia zostało odrzucone

postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 13.12.2006 r. To ostatnie postanowienie

powód zaskarżył zażaleniem, wnosząc jednocześnie o zwolnienie go od

ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego w całości. Sąd Okręgowy

postanowieniem z dnia 17.01.2007 r. oddalił ten wniosek. Powód wniósł kolejne

zażalenie, w którym kwestionował odmowę zwolnienia od kosztów, zaś Sąd

Okręgowy postanowieniem z dnia 7.02.2007 r. zażalenie to odrzucił uznając, że nie

jest ono dopuszczalne. Następnie postanowieniem z dnia 7.03.2007 r. odrzucił

zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13.12.2006 r.

o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 31.10.2006 r. Powód wniósł

kolejne zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7.02.2007 r., które

zostało

odrzucone

postanowieniem

z

dnia

27.03.2007

r.

z

powodu

niedopuszczalności.

W tej sytuacji powód wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego zaskarżając

postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7.03.2007 r., w którym odrzucono

zażalenie powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 13.12.2006 r. o odrzuceniu

zażalenia na postanowienie z dnia 31.10.2006 r. o odrzuceniu skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Powód podniósł, że brak było

podstaw do odrzucenia zażalenia z powodu nieuiszczenia opłaty sądowej skoro nie

rozpoznano

zażalenia

na

odmowę

zwolnienia

od

kosztów

postępowania

zażaleniowego. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na

postanowienie

sądu

drugiej

instancji

odrzucające

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Takie postanowienie zostało

wydane w niniejszej sprawie w dniu 31.10.2006 r., przy czym zażalenie wniesione

na to postanowienie zostało odrzucone w dniu 13.12.2006 r. z powodu

nieuiszczenia opłaty sądowej. Kolejne zażalenie zostało odrzucone w dniu

7.03.2007 r. także z uwagi na nieopłacenie. Jeżeli uznać, dopuszczalność

zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie z dnia 7.03.2007 r., to nie jest

ono uzasadnione. Wbrew twierdzeniom powoda jego wniosek o zwolnienie od

kosztów postępowania zażaleniowego został negatywnie rozpoznany w dniu

17.01.2007 r., a zażalenie wniesione na to postanowienie zostało odrzucone

z powodu niedopuszczalności w dniu 7.02.2007 r., a więc przed wydaniem

zaskarżonego postanowienia z dnia 7.03.2007 r. Tej oceny w niczym nie zmienia

fakt

wniesienia

kolejnego

zażalenia

w dniu

9.03.2007,

skoro

było

ono

niedopuszczalne i z tego względu zostało odrzucone postanowieniem z dnia

27.03.2007 r. Ta okoliczność w niczym nie zmieniła sytuacji procesowej powoda,

jaka zaistniała po wydaniu postanowienia z dnia 7.02.2007 r. Z tych przyczyn na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., zażalenie należało

oddalić.