Legislator Case Law & Legislation
I CZ 53/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to failure to pay required court fees for the appeal document.

Case Number I CZ 53/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's rejection of their cassation complaint. The appellant argued they had paid the necessary fees, but the court found they failed to pay the specific proportional fee required for the appeal itself. Consequently, the appeal was rejected without further notice because the statutory fee for this procedural step was not satisfied.

Legislator headnote

AI generated

Art. 13, Art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c.; The failure to pay the proportional court fee prescribed for an appeal results in the immediate rejection of the appeal without a summons to pay.

Keywords

AI generated
court fees proportional fee appeal rejection civil procedure court costs

Cited Legislation

AI generated
art. 13 u.k.s.c.
z art. 13 u.k.s.c. – od wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia.
art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c.
Od zażalenia – jak wynika z art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c. – pobiera się piątą
art. 23 u.k.s.c.
zażalenie na postanowienie z dnia 4 grudnia 2006 r., na podstawie art. 23 u.k.s.c.
art. 398 14 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
1302 § 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zażalenie wniesione przez radcę
art. 3941 § 3 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 53/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Województwa M.

przeciwko Regionowi […] Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego

"Solidarność" z siedzibą w P.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 maja 2007 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 7 lutego 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2007 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił

zażalenie pozwanego na postanowienie tego Sądu z dnia 4 grudnia 2006 r.

odrzucające jego skargę kasacyjną,. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy stwierdził,

że pozwany, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym,

wnosząc zażalenie, nie uiścił należnej opłaty przewidzianej w art. 13 w związku

z art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: „u.k.s.c.). Zgodnie

zaś z art. 1302 § 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zażalenie wniesione przez radcę

prawnego bez uiszczenia należnej opłaty w wysokości stosunkowej ulega

odrzuceniu bez wezwania o uiszczenie opłaty.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany podniósł, że, wnosząc

zażalenie na postanowienie z dnia 4 grudnia 2006 r., na podstawie art. 23 u.k.s.c.

uiścił opłatę stałą w kwocie 40 zł, ponieważ opłata stosunkowa w kwocie 3000 zł

została uiszczona w dniu 2 października 2006 r. w związku z wniesieniem skargi

kasacyjnej. Powołując się na uiszczenie opłaty stałej od zażalenia i stosunkowej od

skargi kasacyjnej, żalący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.k.s.c., opłacie podlega pismo, jeżeli przepis ustawy

przewiduje jej pobranie. Nie ulega przy tym wątpliwości, że oddzielnej opłacie

podlega skarga kasacyjna, a oddzielnej zażalenie na postanowienie odrzucające tę

skargę. Od zażalenia – jak wynika z art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c. – pobiera się piątą

część opłaty, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Pozwany – wnosząc skargę kasacyjną – złożył równocześnie wniosek

o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia

21 września 2006 r. jego wniosek został częściowo uwzględniony; pozwany został

zwolniony od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej ponad kwotę 3000

zł. Opłatę w tej kwocie pozwany istotnie uiścił, jednak była to opłata należna od

skargi kasacyjnej.

Wnosząc zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 4 grudnia

2006 r. pozwany nie złożył wniosku o udzielenie mu dalszego zwolnienia od

kosztów sądowych. Zażalenie to podlegało natomiast opłacie określonej w art. 19

ust. 3 pkt 2 u.k.s.c., czyli piątej części opłaty stosunkowej obliczonej – zgodnie

z art. 13 u.k.s.c. – od wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia. Żalący nie ma

bowiem racji przyjmując, że od wniesionego zażalenia należało uiścić opłatę stałą

przewidzianą w art. 23 u.k.s.c. Powołany przepis przewiduje wprawdzie opłatę stałą

w kwocie 40 zł, należną m.in. od zażalenia, ale chodzi w nim o zażalenie

w sprawie, w której postępowanie nieprocesowe zostało wszczęte z urzędu.

Niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu w procesie i podstawę obliczenia opłaty

należnej od zażalenia stanowiły przepisy art. 19 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 13

u.k.s.c. Zarzuty podniesione w zażaleniu nie mogły zatem odnieść zamierzonego

skutku.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.

jz