Supreme Court dismisses appeal due to failure to pay required court fees for the appeal document.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's rejection of their cassation complaint. The appellant argued they had paid the necessary fees, but the court found they failed to pay the specific proportional fee required for the appeal itself. Consequently, the appeal was rejected without further notice because the statutory fee for this procedural step was not satisfied.
Legislator headnote
AI generatedArt. 13, Art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c.; The failure to pay the proportional court fee prescribed for an appeal results in the immediate rejection of the appeal without a summons to pay.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 53/07
POSTANOWIENIE
Dnia 30 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Województwa M.
przeciwko Regionowi […] Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego
"Solidarność" z siedzibą w P.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 maja 2007 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
z dnia 7 lutego 2007 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2007 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił
zażalenie pozwanego na postanowienie tego Sądu z dnia 4 grudnia 2006 r.
odrzucające jego skargę kasacyjną,. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy stwierdził,
że pozwany, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym,
wnosząc zażalenie, nie uiścił należnej opłaty przewidzianej w art. 13 w związku
z art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej: „u.k.s.c.). Zgodnie
zaś z art. 1302 § 3 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zażalenie wniesione przez radcę
prawnego bez uiszczenia należnej opłaty w wysokości stosunkowej ulega
odrzuceniu bez wezwania o uiszczenie opłaty.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany podniósł, że, wnosząc
zażalenie na postanowienie z dnia 4 grudnia 2006 r., na podstawie art. 23 u.k.s.c.
uiścił opłatę stałą w kwocie 40 zł, ponieważ opłata stosunkowa w kwocie 3000 zł
została uiszczona w dniu 2 października 2006 r. w związku z wniesieniem skargi
kasacyjnej. Powołując się na uiszczenie opłaty stałej od zażalenia i stosunkowej od
skargi kasacyjnej, żalący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.k.s.c., opłacie podlega pismo, jeżeli przepis ustawy
przewiduje jej pobranie. Nie ulega przy tym wątpliwości, że oddzielnej opłacie
podlega skarga kasacyjna, a oddzielnej zażalenie na postanowienie odrzucające tę
skargę. Od zażalenia – jak wynika z art. 19 ust. 3 pkt 2 u.k.s.c. – pobiera się piątą
część opłaty, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Pozwany – wnosząc skargę kasacyjną – złożył równocześnie wniosek
o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia
21 września 2006 r. jego wniosek został częściowo uwzględniony; pozwany został
zwolniony od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej ponad kwotę 3000
zł. Opłatę w tej kwocie pozwany istotnie uiścił, jednak była to opłata należna od
skargi kasacyjnej.
Wnosząc zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 4 grudnia
2006 r. pozwany nie złożył wniosku o udzielenie mu dalszego zwolnienia od
kosztów sądowych. Zażalenie to podlegało natomiast opłacie określonej w art. 19
ust. 3 pkt 2 u.k.s.c., czyli piątej części opłaty stosunkowej obliczonej – zgodnie
z art. 13 u.k.s.c. – od wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia. Żalący nie ma
bowiem racji przyjmując, że od wniesionego zażalenia należało uiścić opłatę stałą
przewidzianą w art. 23 u.k.s.c. Powołany przepis przewiduje wprawdzie opłatę stałą
w kwocie 40 zł, należną m.in. od zażalenia, ale chodzi w nim o zażalenie
w sprawie, w której postępowanie nieprocesowe zostało wszczęte z urzędu.
Niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu w procesie i podstawę obliczenia opłaty
należnej od zażalenia stanowiły przepisy art. 19 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 13
u.k.s.c. Zarzuty podniesione w zażaleniu nie mogły zatem odnieść zamierzonego
skutku.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.
3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.
jz