Legislator Case Law & Legislation
I CZ 52/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for late fee payment due to full prior exemption from court costs.

Case Number I CZ 52/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment, ruling that the appeal was filed late due to a failure to pay the basic court fee. Although the plaintiff claimed a full exemption from costs, the court found this exemption was for the first instance only, making the appeal subject to fees under the new Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because the plaintiff did not pay the required fee within the statutory deadline.

Legislator headnote

AI generated

Art. 149 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 130 § 2 pkt 3 k.p.c.: The conclusion of proceedings in the lower instance, defined as the moment a final judgment is issued, determines the applicability of the new court costs law, thereby establishing the obligation to pay fees for subsequent appeals filed by legal representatives.

Keywords

AI generated
court costs civil procedure code legal representative fee payment appeal admissibility statutory deadline full exemption

Cited Legislation

AI generated
art. 14 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 2, art. 14 ust. 3 i art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
względu na podstawie art. 14 ust.
art. 130 § 2 pkt 3 k.p.c.
Wprowadzony do systemu prawnego tą ustawą art. 130 2 § 3 k.p.c.
art. 149 u.k.s.c.
Regulacja zawarta w art. 149 u.k.s.c. jest wyjątkiem od zasady
art. 398 § 14 k.p.c. w zw. z art. 398 § 21 k.p.c. i art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
Z tych względów zażalenie jako nieuzasadnione uległo oddaleniu (art. 398 14
art. 98 k.p.c.
z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 98 k.p.c.).
art. 1302 § 3 k.p.c
więc zastosował art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach orzeczono zgodnie
art. 3941 § 3 k.p.c
i art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 98 k.p.c
z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 98 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r., III CZ 36/06, OSNC 2007, nr 1, poz. 19
uchwała z dnia 7 grudnia 2006 r. III CZP 110/06
III CZP 110/06
Supreme Court rules advance payment of appeal fee is due only after partial fee waiver is granted.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 52/07

POSTANOWIENIE

Dnia 30 maja 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa Instytutu […]

przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia w Warszawie

i Skarbowi Państwa - Ministrowi Finansów w Warszawie

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 maja 2007 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 24 stycznia 2007 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz pozwanego

Skarbu Państwa - Ministra Finansów zastępowanego przez

Prokuratorię Generalną kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset)

złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

powoda od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 lutego 2006 r. w

uzasadnieniu podniósł, że powód na mocy postanowienia z dnia 24 października

2003 r. w sprawie korzystał z całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego

względu na podstawie art. 14 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 2, art. 14 ust. 3 i art. 10

ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.

Nr 167, poz. 1398 ze zm., dalej „u.k.s.c.”) powinien był najpóźniej w terminie

otwartym do wniesienia apelacji uiścić opłatę podstawową, a termin ten upłynął

bezskutecznie w dniu 14 kwietnia 2006 r. Wezwanie pełnomocnika powoda przez

Przewodniczącego Wydziału Sądu Okręgowego do uiszczenia opłaty podstawowej

nie było trafne, a niezależnie od tego uiszczenie po tym wezwaniu opłaty było

spóźnione, skoro nastąpiło dopiero w dniu 5 maja 2006 r.

W zażaleniu powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie postępowanie przed sądem drugiej instancji zostało prawomocnie

zakończone wskazanym wyrokiem w dniu 28 lutego 2006 r., natomiast apelacja

została wniesiona w dniu 10 kwietnia 2006 r., a więc już w czasie obowiązywania

ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Wprowadzony do systemu prawnego tą ustawą art. 130 2 § 3 k.p.c. daje podstawę

do odrzucenia skargi kasacyjnej, gdy jest wniesiona między innymi przez radcę

prawnego, bez wzywania o uiszczenie opłaty stałej, jaką jest także opłata

podstawowa lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

zaskarżenia.

Regulacja zawarta w art. 149 u.k.s.c. jest wyjątkiem od zasady

bezpośredniego działania ustawy nowej. Za tezą, że chwila wydania orzeczenia

powinna być postrzegana jako zakończenie postępowania w instancji przemawia

to, że jest to jedyny termin, który pozwala w sposób nie budzący wątpliwości

rozgraniczyć czasowe zakresy

stosowania starej i nowej ustawy o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych. Środek odwoławczy może bowiem być wniesiony

przez strony w różnych terminach, gdyż otwarcie tego terminu dla każdej ze stron

następuje w sposób indywidualny. Poza tym tylko łączenie zakończenia

postępowania

w

instancji

z

chwilą

wydania

orzeczenia

może

stanowić

zadawalające rozwiązanie dla sytuacji, w której wydane zostało orzeczenie

kasatoryjne, a więc nie podlegające zaskarżeniu. Z tych względów należy przyjąć,

że zakończenie postępowania w danej instancji w rozumieniu art. 149 ust. 1 u.k.s.c.

następuje z chwilą wydania orzeczenia merytorycznego bądź formalnego

kończącego postępowanie w sprawie w instancji (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r., III CZ 36/06, OSNC 2007, nr 1, poz. 19).

Postępowanie w sprawie w pierwszej instancji w świetle powyższych uwag

zakończyło się przed Sądem Okręgowym w dniu w dniu 28 lutego 2006 r. a więc

w czasie obowiązywania ustawy starej.

W powołanej w zażaleniu uchwale z dnia 7 grudnia 2006 r. III CZP 110/06

rzeczywiście został wyrażony pogląd, że obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej

od apelacji, w której zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, powstaje

po uwzględnieniu tego wniosku. Z jej uzasadnienia wynika, że dotyczy on sytuacji

gdy strona nie została zwolniona w całości od kosztów sądowych i w związku z tym

w piśmie podlegającym opłacie – w tym wypadku apelacji – złożyła wniosek

o dalsze zwolnienie od opłat. W rozpoznawanej sprawie mamy jednak do czynienia

z odmiennym stanem faktycznym, gdyż postanowieniem z dnia 24 października

2003 r. powód został zwolniony w całości od kosztów sądowych. Zawarty zatem

wniosek o zwolnienie od kosztów w apelacji był bezprzedmiotowy i na powodzie

zastępowanym przez radcę prawnego ciążył obowiązek uiszczenia opłaty

podstawowej wraz z wnoszonym środkiem odwoławczym. Sąd Apelacyjny trafnie

więc zastosował art. 1302 § 3 k.p.c. Gdyby oczywiście powód uprawdopodobnił,

że bez swej winy apelacji nie opłacił opłatą podstawową mógłby domagać się

przywrócenia terminu do wniesienia apelacji.

Z tych względów zażalenie jako nieuzasadnione uległo oddaleniu (art. 398 14

k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach orzeczono zgodnie

z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 98 k.p.c.).

jz