Supreme Court rejects appeal on court fees, ruling old law applies to proceedings ending before new law's effective date.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by participant B. C. against the District Court's order rejecting her appeal. The core issue concerned whether the new 2006 court fees law applied to proceedings that concluded before its effective date of March 9, 2007. The court determined that the old 2005 law governed because the proceedings ended prior to the new statute's entry into force, meaning the appellant was not liable for the basic fee.
Legislator headnote
AI generatedArt. 149 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: The new court fees law applies only to proceedings initiated after its effective date; proceedings concluding before that date remain governed by the previous statutory framework.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 46/07
POSTANOWIENIE
Dnia 30 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący)
SSN Jan Górowski (sprawozdawca)
SSN Barbara Myszka
w sprawie z wniosku A. S.
przy uczestnictwie B. C. i in.,
o stwierdzenie nabycia spadku,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 maja 2007 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania B. C.
na postanowienie Sądu Okręgowego w O.
z dnia 2 lutego 2007 r.,
oddala zażalenie i przyznaje adwokatowi z urzędu S. P. od
Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w O. kwotę 180 (sto
osiemdziesiąt) złotych powiększoną o 22 % podatku od towarów
i usług za pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu
zażaleniowym.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2007 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił
apelację uczestniczki B. C. od postanowienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 21
września 2006 r.
W uzasadnieniu wskazał, że wnoszący ten środek odwoławczy adwokat
powinien jednocześnie bez wezwania uiścić opłatę podstawową w kwocie 30 zł,
skoro skarżąca B. C. postanowieniem z dnia 23 listopada 2005 r. została zwolniona
od kosztów sądowych w całości i ustanowiono dla niej pełnomocnika z urzędu.
W zażaleniu pełnomocnik powoda wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Regulacja zawarta w art. 149 u.k.s.c. jest wyjątkiem od zasady
bezpośredniego działania ustawy nowej. Za tezą, że chwila wydania orzeczenia
powinna być postrzegana jako zakończenie postępowania w instancji przemawia
to, że jest to jedyny termin, który pozwala w sposób nie budzący wątpliwości
rozgraniczyć czasowe zakresy
stosowania starej i nowej ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych. Środek odwoławczy może bowiem być wniesiony
przez strony w różnych terminach, gdyż otwarcie tego terminu dla każdej ze stron
następuje w sposób indywidualny. Poza tym tylko łączenie zakończenia
postępowania
w
instancji
z
chwilą
wydania
orzeczenia
może
stanowić
zadawalające rozwiązanie dla sytuacji, w której wydane zostało orzeczenie
uchylające i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, a więc nie
podlegające zaskarżeniu. Z tych względów należy przyjąć, że zakończenie
postępowania w danej instancji w rozumieniu art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca
2005 r., o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze
zm., dalej „u.k.s.c.") następuje z chwilą wydania orzeczenia merytorycznego bądź
formalnego kończącego postępowanie w sprawie w instancji (por. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r., III CZ 36/06. OSNC 2007, nr 1, poz.
19). Nietrafny był zatem zarzut pozwanego, że powinny mieć zastosowanie
w sprawie przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 ze zm.).
Ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123) uchylono miedzy innymi
art. 14 ust 2 u.k.s.c. stanowiący że opłatę podstawową pobiera się także od
podlegających opłacie pism, o których mowa w art. 3 ust. 2, wnoszonych przez
stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd chyba, że ustawa stanowi
inaczej i obowiązuje ona od dnia 9 marca 2007 r. (art. 3) Według art. 2 tej noweli do
spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy
dotychczasowe. Zarówno postanowienie zaskarżone apelacją jak i zaskarżone
postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające apelację zostało wydane jednak
przed dniem 9 marca 2007 r. a więc w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy
z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w pierwotnym
brzmieniu.
Według tego stanu prawnego opłatę podstawową pobiera się w sprawach,
w których przepisy nie przewidują opłaty stałej, stosunkowej lub tymczasowej
(art. 14 ust. 1 u.k.s.c.). Pobiera się także od podlegających opłacie pism,
wnoszonych przez stronę zwolnioną przez sąd w całości od kosztów sądowych
chyba, że ustawa stanowi inaczej. Opłata podstawowa wymieniona w art. 11
ustawy o kosach sądowych w sprawach cywilnych jest opłatą stałą w rozumieniu
art. 1302 § 3 k.p.c. (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2007 r.
dotychczas niepublikowaną).
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. w zw.
z art. 39814 k.p.c.).
db