Supreme Court dismisses appeal because cassation complaint was filed against a non-existent judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's rejection of the cassation complaint. The appellant argued that the appeal was rejected due to non-payment of fees and questioned a separate ruling on cost waivers. The court ruled that the cassation complaint was inadmissible because it was filed against a judgment that never existed, as the appellate court had already fully granted the appeal on a narrower scope.
Legislator headnote
AI generatedArt. 378 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2, 3 k.p.c.: A cassation complaint filed against a judgment that does not exist due to the appellate court having already ruled on the appeal within narrower limits is inadmissible for lack of a subject of appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 44/08
POSTANOWIENIE
Dnia 4 lipca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości S.(...) Spółki z o.o. w W.
przeciwko Wyższej Szkole M.(…) w W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2008 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 26 września
2007 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 września 2007 r. Sąd Apelacyjny w
sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości S.(...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.
przeciwko Wyższej Szkole M.(…) w W. odrzucił skargę kasacyjną strony powodowej z
powodu nieuiszczenia w terminie opłaty od skargi kasacyjnej.
W zażaleniu powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia kwestionując
jednocześnie postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 sierpnia 2007 r. o oddaleniu
wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jako nieudokumentowanego. Wskazał, że
stan środków masy upadłości nie pozwala na uiszczenie opłaty sądowej od skargi
kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zażalenie powoda zostało wniesione od postanowienia Sądu Apelacyjnego w
przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, lecz pośrednio kwestionuje postanowienie w
przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych. Możliwość kontroli takiego
postanowienia, jako orzeczenia nie podlegającego samoistnemu zaskarżeniu jest w
orzecznictwie Sądu Najwyższego powszechnie dopuszczona (por. m.in. post. SN z
14.10.2005 r., III CZ 77/05, post. SN z 17.01.2003 r., I CZ 193/02).
Kwestia zasadności odmowy zwolnienia powoda od opłaty sądowej od skargi
kasacyjnej nie ma jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż
skarga kasacyjna powoda podlegała odrzuceniu z innych przyczyn.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarga kasacyjna została wniesiona
przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2007 r., którym Sąd ten
uwzględnił apelację powoda w całości i zmienił zaskarżone orzeczenie zgodnie z
żądaniem zawartym z apelacji. W apelacji z dnia 25 stycznia 2006 r. powód wniósł
bowiem o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji, oddalającego
powództwo w całości, „przez uchylenie pkt II wyroku odnośnie oddalenia powództwa i
zasądzenia od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwoty 167.292,05 zł wraz z
ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu”. Zakres zaskarżenia apelacją był
więc węższy niż pierwotne żądanie pozwu, którym powód dochodził zapłaty odsetek
umownych w wysokości 0,13% dziennie. W tym stanie rzeczy wyrok Sądu pierwszej
instancji w zakresie oddalającym powództwo i niezaskarżonym apelacją powoda się
uprawomocnił i nie był przedmiotem orzekania przez Sąd Apelacyjny. Podkreślić należy,
że zgodnie z art. 378 § 1 k.p.c., sąd drugiej instancji związany jest bezwzględnie
granicami apelacji, a przecież granice te obejmują też granice zaskarżenia (podmiotowe
i przedmiotowe). Granic zaskarżenia nie można przekroczyć nawet w razie nieważności
postępowania. Sąd drugiej instancji z tego punktu widzenia nie uchybił zresztą
przepisowi art. 378 § 1 k.p.c., o czym świadczy brak orzeczenia o oddaleniu apelacji w
jakiejkolwiek części.
Należy więc uznać, że skarga kasacyjna z dnia 20.08.2007 r., którą powód
zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego „w zakresie orzeczenia o odsetkach ustawowych i
daty ich wymagalności” została wniesiona od wyroku nieistniejącego, gdyż Sąd
Apelacyjny w związku z zakresem zgłoszonego żądania w ogóle żądania takiego nie
rozpoznawał. Skarga kasacyjna powoda jako wniesiona od orzeczenia nieistniejącego
podlegała więc odrzuceniu jako z innych przyczyn niedopuszczalna, gdyż brak było
substratu zaskarżenia (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.; por. post. SN z 29 kwietnia 1997 r., I CKU
51/97; post. SN z 29 sierpnia 2000 r., I CKN 855/00, post. z 22.03.2007 r., III CSK
387/06). Rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji w przedmiocie odmowy zwolnienia
powoda od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej było zatem zbędne.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że zaskarżone postanowienie Sądu
Apelacyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej mimo błędnego uzasadnienia
odpowiada prawu i z tego względu zażalenie powoda podlegało oddaleniu (art. 3941 § 3
k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).