Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CZ 2/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal because plaintiffs failed to prove payment of court fees with a photocopy.

Case Number I CZ 2/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint. Plaintiffs argued they had paid the court fee, submitting a photocopy of the complaint showing stickers, but the court found this evidence insufficient. The court determined the document was likely a different copy than the one filed, as the official file showed no evidence of stickers, rendering the fee payment unproven and the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; art. 1302 § 3 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if the basic court fee is not paid, and a photocopy of a document showing fee stickers cannot serve as proof of payment if the official file lacks corroborating evidence.

Keywords

AI generated
court fee payment cassation complaint admissibility photocopy evidence civil procedure law proof of payment

Cited Legislation

AI generated
art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W związku z tym, zgodnie z art. 100 ust.
art. 1302 § 3 k.p.c.
kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. Zatem zażalenie
art. 398 k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c.
Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c.
art. 1302 § 3 k.p.c
kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c.
art. 394 § 3 k.p.c
Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 2/07

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Gerard Bieniek

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa J. V., W. B. i B. .

przeciwko Narodowemu Bankowi Polskiemu

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 lutego 2007 r.,

zażalenia powodów

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 22 listopada 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 22 listopada 2006 r. odrzucił skargę

kasacyjną powodów: […] od wyroku tegoż Sądu Apelacyjnego z dnia 8 czerwca

2006 r.

W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny stwierdził, że powodowie zostali zwolnieni

od kosztów sądowych w całości. W związku z tym, zgodnie z art. 100 ust. 2 ustawy

z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obowiązani

byli do uiszczenia opłaty podstawowej w stałej wysokości 30 zł. Opłata nie została

uiszczona. W konsekwencji skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie

art. 1302 § 3 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powodowie podnieśli, że w skardze

kasacyjnej na pierwszej stronie naklejone zostały znaki opłaty sądowej.

Jako dowód przedłożyli kserokopię pierwszej strony skargi kasacyjnej wraz

z naklejonymi znaczkami opłaty sądowej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Dołączona do zażalenia kserokopia nie może być uznana za dowód

uiszczenia

opłaty

sądowej.

Prawdopodobnie

przedłożono

kopię

innego

egzemplarza skargi kasacyjnej, niż ten, który został wysłany do sądu, gdyż na

egzemplarzu znajdującym się w aktach sądowych nie ma nie tylko znaczków opłaty

sądowej, ale nawet śladu, który mógłby wskazywać, że znaczki zostały naklejone.

Twierdzenie, że znaczki opłaty sądowej naklejono i same się odkleiły uznać trzeba

za gołosłowne. Opłata podstawowa nie została uiszczona i z tego powodu skarga

kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. Zatem zażalenie

nie jest zasadne.

Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

db