Legislator Case Law & Legislation
I CZ 137/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to missed appeal deadline after court-appointed counsel was established.

Case Number I CZ 137/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject an appeal filed after the statutory deadline. The appellant argued that the appointment of court-appointed counsel by the appellate court should have cured the procedural defect and reset the timeline for filing the appeal. The court held that the appointment of counsel did not retroactively validate the appellant's own missed filing deadline, as the critical act of appealing was never performed by a properly authorized representative within the valid time limit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 k.p.c.; Art. 394 § 2, 394 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c. establishes that the appointment of a court-appointed representative does not retroactively validate a missed procedural deadline for filing an appeal, thereby rendering the subsequent appeal inadmissible.

Keywords

AI generated
court-appointed counsel missed appeal deadline procedural defect inadmissible appeal retroactive validation representation capacity statutory time limit

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 k.p.c.
Art. 118 k.p.c. rozstrzyga skutki ustanowienia pełnomocnika dla strony kosztów
Art. 394 § 2 k.p.c.
zażalenia (art. 394 § 2 oraz art.
art. 369 § 2 k.p.c
określonego w art. 369 § 2 k.p.c.
Art. 118 k.p.c
Art. 118 k.p.c. rozstrzyga skutki ustanowienia pełnomocnika dla strony kosztów
art. 3941 § 2 k.p.c
394 § 2 oraz art. 3941 § 2 k.p.c.).
art. 39814 k.p.c
w związku z art. 39814 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 137/07

POSTANOWIENIE

Dnia 24 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa E. B.

przeciwko Burmistrzowi Miasta N.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 września 2007 r.,

sygn. akt VI ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 17marca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda od

wyroku Sądu Okręgowego z 22 listopada 2004 r. nadaną w urzędzie pocztowym w dniu

29 marca 2005 r. Sąd wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że powód zażądał

uzasadnienia wyroku w dniu 4 marca 2005 r., po upływie terminu tygodniowego

określonego w art. 369 § 2 k.p.c. W takiej sytuacji termin dwutygodniowy do wniesienia

apelacji biegł – zgodnie z tym przepisem - od dnia w którym upłynął termin do żądania

uzasadnienia wyroku, tj. od 29 listopada 2004 r.

Powód, po doręczeniu mu odpisu postanowienia z 24 marca 2006 r. wniósł

zażalenie do Sądu Najwyższego, w którym wnosił m.in. o ustanowienie pełnomocnika z

urzędu. Sąd Apelacyjny odrzucił to zażalenie postanowieniem z 12 kwietnia 2006 r., ze

względu na ustawowe ograniczenie powoda niebędącego radcą prawnym lub

adwokatem do czynności w postępowaniu przed Sadem Najwyższym (art. 87 1 k.p.c.).

Postanowienie to zostało doręczone powodowi osobiście w dniu 28 kwietnia 2006 r.

Ponowny wniosek o ustanowienie przez Sąd pełnomocnika z urzędu powód

złożył w urzędzie pocztowym w dniu 8 maja 2006 r. Postanowieniem z 10 maja 2006 r.

wniosek został rozpoznany i uwzględniony, a 16 maja 2006 r. roku Sąd Apelacyjny

został powiadomiony przez Okręgową Radę Adwokacka o wyznaczeniu pełnomocnika

adw. P. J. Zawiadomienie zawierało adres kancelarii adwokackiej. Następnie powód

reprezentowany już przez pełnomocnika złożył skargę o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym postanowieniem (o odrzuceniu apelacji) z 12 kwietnia

2006 r. Po rozpoznaniu tej skargi Sąd Apelacyjny postanowieniem z 14 czerwca 2007 r.

uchylił zaskarżone postanowienie. W dniu 29 sierpnia 2007 r. pełnomocnik z urzędu

złożył wniosek o wydanie odpisu tegoż postanowienia oraz kserokopii uzasadnienia i

pokwitował odbiór tych dokumentów.

Sąd Apelacyjny w dniu 27 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym postanowił

odrzucić zażalenie powoda na postanowienie z 17 marca 2006 r. w przedmiocie

odrzucenia apelacji ponownie wskazując na uchybienie ustawowego wymogu

reprezentacji strony przez adwokata lub radcę prawnego. W uzasadnieniu przytoczono

przepisy art. 370 w zw. z art. 397 § 2 i 398 21 k.p.c. Postanowienie to zostało doręczone i

zaskarżone zażaleniem, przedstawionym wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.

Skarżący

wywodzi,

że

z

ustanowieniem

pełnomocnika

i

uchyleniem

postanowienia z 12 kwietnia 2006 r. wiązał się obowiązek Sądu Apelacyjnego

doręczenia pełnomocnikowi odpisu postanowienia z 17 marca 2006 r. o odrzuceniu

apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Art. 118 k.p.c. rozstrzyga skutki ustanowienia pełnomocnika dla strony kosztów

sądowych, stanowiąc o jego równoznaczności z udzieleniem pełnomocnictwa

procesowego. Oznacza to zrównanie praw i obowiązków pełnomocników – bez względu

na podstawę ich uczestnictwa w sprawie i stanowi argument w rozstrzyganiu skutków

dotychczasowych czynności procesowych. W szczególności wydając na posiedzeniu

niejawnym postanowienie o odrzuceniu apelacji strony, jako spóźnionej, Sąd Apelacyjny

doręczył jego odpis m.in. powodowi, którego pouczył o dopuszczalności, terminie i

sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Doręczenie było skuteczne i zamknęło ten

etap postępowania, a jednocześnie otwierało bieg terminu tygodniowego do wniesienia

zażalenia (art. 394 § 2 oraz art. 3941 § 2 k.p.c.). Termin ten został uchybiony, ponieważ

czynność dokonana przez powoda ze względu na brak wspominanej już zdolności

postulacyjnej nie wywarła skutku. W wyniku działania pełnomocnika z urzędu,

Sąd Apelacyjny postanowieniem z 14 czerwca 2006 r. uchylił swoje postanowienie

w przedmiocie odrzucenia apelacji, nie oznaczało to jednak konwalidacji wadliwej

czynności powoda, tzn. zaskarżenia, a jedynie przedłużało etap postępowania

rozpoczęty doręczeniem postanowieniem z 17 marca 2006 r. Ponieważ ważna czynność

zaskarżenia postanowienia wymienionego w poprzednim zdaniu, nie została dokonana

przez osobę uprawnioną (byłoby to możliwe tylko w wypadku przywrócenia uchybionego

terminu), a w aktach sprawy znajdowało się zażalenie niedopuszczalne, Sąd Apelacyjny

postanowieniem z 27 września odrzucił je z tą samą motywacją, jak w postanowieniu z

12 kwietnia 2006 r.

Zażalenie

argumentacji

sporządzone

pozwalającej

przez

dopatrzyć

pełnomocnika

się

nie

uchybienia

w

zawiera

merytorycznej

rozstrzygnięciu

Sądu

Apelacyjnego, dlatego na podstawie art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c.

podlega oddaleniu.