Supreme Court dismissed appeal for non-payment of appeal fee under old civil costs law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a lower court's dismissal of a cassation complaint due to unpaid fees. The appellant argued that since the lower court was reviewing formal requirements, the proceedings remained in the second instance, requiring fees under the 1967 Act. The court held that the proceedings concluded when the second-instance judgment was issued, triggering the application of the new 2005 Act. Consequently, the appellant failed to pay the correct fee, leading to the dismissal of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach postępowania w sprawach cywilnych; Art. 394 § 3 k.p.c.; The conclusion of proceedings in a given instance occurs upon the issuance of the judgment ending that instance, thereby determining which cost provisions apply.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 137/06
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Strus (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku G. S. Spółki z o.o. w W. i E . I. Spółka z o.o. w W.
przy uczestnictwie T. N. K.
o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2007 r.,
zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie
Sądu Okręgowego w W.
z dnia 29 września 2006 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 września 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę
kasacyjną uczestnika postępowania, wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia
9 maja 2005 r., z tej racji, że wnoszący skargę pełnomocnik nie uiścił stosownej
opłaty (art. 1302 § 3 k.p.c., art. 3986 § 2 k.p.c.).
W zażaleniu na postanowienie uczestnik postępowania wnosił o jego
uchylenie, podnosząc niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy z dnia 28 lipca
2005 r. o kosztach postępowania w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398
ze zm.; cyt. dalej jako ustawa z dnia 28 lipca 2005 r.”). W ocenie skarżącego, skoro
skarga kasacyjna jest wnoszona za pośrednictwem sądu drugiej instancji i sąd ten
bada jej formalne wymogi, to należy uznać, że czynności takie odbywają się
jeszcze w ramach postępowania drugoinstancyjnego. Prawidłowo został zatem
uiszczony wpis w wysokości 40 zł i do wpisu tego mają zastosowanie przepisy
ustawy z dnia 13 czerwca 1767 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz.U. 2002 r., nr 9, poz. 88 ze zm.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podstawowe znaczenie ma rozstrzygnięcie kwestii, czy wniesiona skarga
kasacyjna miała zostać opłacona zgodnie z poprzednio obowiązującymi przepisami
ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, czy
na podstawie nowej ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. Zgodnie z art. 149 ust. 1 tej
ostatniej ustawy, w sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy
stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, dotychczasowe
przepisy o kosztach sądowych. Zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu
9 maja 2006 r., postanowienie to zostało następnie doręczone pełnomocnikowi
uczestnika postępowania w dniu 10 lipca 2006 r. (k. 403), a skargę kasacyjną
wniesiono w dniu 12 września 2006 r. (k. 410). W orzecznictwie Sądu Najwyższego
ukształtowało się już trafne stanowisko, zgodnie z którym „zakończenie
postępowania w danej instancji” w rozumieniu art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca
2005 r. następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie w danej
instancji (por. np. ostatnio uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r.,
III CZP 124/06; nieopublik.). Nie można zatem akceptować stanowiska skarżącego,
ze skoro „odrzucenie skargi nastąpiło przez Sąd drugiej instancji była to czynność
dokonana w postępowaniu drugoinstancyjnym” i z tego powodu powinny znaleźć
zastosowanie jeszcze przepisy ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych.
W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art.
39814 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.