Legislator Case Law & Legislation
I CZ 129/07 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on acquisition by prescription due to unpaid court fees under new cost law.

Case Number I CZ 129/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against a lower court's decision rejecting their appeal as unpaid. The appellants argued that a prior exemption from court costs covered the appellate stage, but the court held that the new 2005 Costs Act applied to inter-instance proceedings. Consequently, the lawyer's failure to pay the basic fee at filing rendered the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 10 ust. 1; Art. 14 ust. 2; Art. 149 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r.; Art. 1302 § 3 k.p.c.: The new Costs Act applies to appellate proceedings initiated after its entry into force, requiring payment of the basic fee unless a prior exemption explicitly covers the appellate stage.

Keywords

AI generated
acquisition by prescription court costs Act appellate fee obligation inadmissible appeal prior cost exemption Civil Procedure Code basic fee payment

Cited Legislation

AI generated
Art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
miał swoje źródło w art. 10 w zw.
Art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W zażaleniu wnioskodawcy zarzucili w/w postanowieniu naruszenie art. 149
Art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W zażaleniu wnioskodawcy zarzucili w/w postanowieniu naruszenie art. 149
Art. 1302 § 3 k.p.c.
zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 398 14
art. 1302 § 3 k.p.c
zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 361 k.p.c
z art. 361 k.p.c. Bezprzedmiotowość wniosku dostrzegł Sąd Rejonowy i na tej
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 129/07

POSTANOWIENIE

Dnia 21 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku J. B. i M. B.

przy uczestnictwie N. B. i in. ,

o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 listopada 2007 r.,

zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w W.

z dnia 23 listopada 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

Sąd

Okręgowy

w W.

odrzucił,

jako

nieopłaconą, apelację wnioskodawców wniesioną w ich imieniu przez adwokata w

dniu 9 maja 2006 r. Sąd Okręgowy uznał, że w rozpoznawanej sprawie znajdował

zastosowanie art. 1302 § 3 k.p.c.

W zażaleniu wnioskodawcy zarzucili w/w postanowieniu naruszenie art. 149

ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.

nr 167, poz. 1398) oraz art. 14 ust. 3 i 100 ust. 2 wskazanej ustawy w zw. z art.

1302 § 3 k.p.c. Podnieśli, że w postępowaniu międzyinstancyjnym miały

zastosowanie przepisy poprzednio obowiązującej ustawy o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych pod rządami której, jako zwolnieni od kosztów sądowych,

nie

mieli

obowiązku

uiszczenia

opłaty

podstawowej.

Ponadto,

wskazali,

że w świetle orzeczeń Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2006 r. III CZP 110/06

i z dnia 28 listopada 2006 r. III CZP 98/06 ich pełnomocnik także w świetle nowej

ustawy nie miał obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej bez wezwania

w sytuacji, gdy w apelacji zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów i Sąd

Rejonowy ten wniosek rozpoznał. Wprawdzie wniosek został oddalony ze względu

na wynikającą z wcześniej udzielonego zwolnienia jego bezprzedmiotowość,

ale wnioskodawcy nie mieli pewności, czy uprzednie zwolnienie od kosztów

obowiązuje także w postępowaniu drugoinstancyjnym ponieważ postanowienie

o zwolnieniu od kosztów nie było w pełni jasne. Umieszczenie w apelacji wniosku

o zwolnienie nie może stanowić przyczyny odrzucenia apelacji i tym samym

zamknięcia drogi do dochodzenia praw w postępowaniu apelacyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew stanowisku skarżących, obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej

od apelacji, wniesionej

od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 13

kwietnia 2006 r. miał swoje źródło w art. 10 w zw. z art. 11 i 14 ust. 2 oraz art. 149

ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Skoro bowiem postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało wszczęte przed

dniem 2 marca 2006 r. to dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych, które nie

przewidywały opłaty podstawowej, miały zastosowanie tylko do czasu zakończenia

postępowania

w

pierwszej

instancji,

natomiast

do

postępowania

międzyinstancyjnego oraz apelacyjnego należało stosować przepisy ustawy nowej,

- dotyczące samej instytucji opłaty

w tym

podstawowej jak i obowiązku jej

uiszczenia przy wnoszeniu pisma podlegającego opłacie w wysokości stałej oraz

rygoru przewidzianego w art. 1302 § 3 k.p.c. (por. uchwałę SN z dnia 21 listopada

2006 r. III CZP 76/06 – OSNC 2007, nr 7-8, poz. 100, postanowienie SN z dnia

28 czerwca 2006 r. III CZ 36/06 - OSNC 2007, nr 1, poz. 19 i uchwałę SN z dnia

22 listopada 2006 r. III CZP 86/06 - OSNC 2007, nr 7 – 8, poz. 107).

Wnioskodawcy zostali zwolnieni od kosztów sądowych na mocy postanowienia

Sądu Rejonowego z dnia 18 kwietnia 2005 r. Wobec tego, że wnioski o zwolnienie

ani orzeczenie Sądu nie zawierały jakiekolwiek ograniczenia co do przedmiotu

zwolnienia (w części - kwotowo lub w części - odnośnie do rodzaju opłaty lub etapu

postępowania) nie mogło być wątpliwości, że zwolnienie obejmowało także

postępowanie apelacyjne. Stosownie do art. 14 ust. 2 w zw. z art. 100 ust. 2

ustawy o kosztach sądowych z dnia 28 lipca 2005 r. apelacja wnioskodawców

podlegała opłacie podstawowej. Wnoszący ją adwokat miał obowiązek zadbać o jej

uiszczenie bez wezwania

przy wnoszeniu a skoro tego nie uczynił apelacja

podlegała odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c., co Sąd Okręgowy ocenił

trafnie.

Bez znaczenia była okoliczność, że Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia

17 maja 2006 r. oddalił zamieszczony w apelacji wniosek o zwolnienie od kosztów.

Wniosek ten był bezprzedmiotowy w związku z czym postępowanie wywołane jego

wniesieniem jako zbędne powinno być umorzone na podstawie art. 355 § 1 w zw.

z art. 361 k.p.c. Bezprzedmiotowość wniosku dostrzegł Sąd Rejonowy i na tej

podstawie orzekał a jedynie oczywiście błędnie nadał swemu orzeczeniu formułę

charakterystyczną

dla

Rejonowego nie wynika

rozstrzygnięć

merytorycznych.

Z

tego

błędu

Sądu

jednak, że co do opłaty podstawowej wnioskodawcy

znajdowali się w sytuacji tożsamej ze stanem faktycznym jaki legł u podstaw

uchwały Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r. III CZP 98/06 (OSNC 2007,

nr 9, poz. 132) oraz uchwały Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2006 r. III CZP

110/06 (OSNC 2007, nr 9, poz. 135).

W tamtych sprawach skarżący wcześniej nie byli zwolnieni przez sąd

od kosztów sądowych; ich wnioski w tym przedmiocie zawarte w apelacji podlegały

merytorycznemu rozpoznaniu, w związku z czym, nie można było uznać,

że apelacje były pismami podlegającymi opłacie podstawowej lub innej już w chwili

ich wnoszenia.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 398 14

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).