Legislator Case Law & Legislation
I CSK 998/23 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate legal issue under Civil Procedure Code.

Case Number I CSK 998/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the claim for damages. The appellant argued that identifying the specific healthcare facility responsible for a hypothetical infection was irrelevant since the state bears ultimate liability. The court found the legal issue raised insufficient because it lacked a deep legal argument, connection to specific statutes, and demonstration of existing judicial inconsistencies. Consequently, the appeal was rejected for failing to meet the substantive requirements for a new legal issue under the Civil Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; The legal issue raised in a cassation appeal must be new and unresolved, formulated based on established facts, and presented in a general abstract manner to allow for a universal answer rather than a specific case resolution.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal new legal issue requirement Civil Procedure Code substantive legal argument state liability damages

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Skarżący nie zaproponował też preferowanego wariantu interpretacyjnego i jego uzasadnienia.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zgodnie z art. 102 k.p.c., mając na względzie sytuację osobistą i majątkową skarżącego, nie obciążył go kosztami postępowania kasacyjnego.Ponadto Sąd Najwyższy na podstawie § 16 ust.
§ 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
§ 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, a także § 10 ust.
§ 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
§ 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – mając na uwadze wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19, z 20 grudnia 2022 r., SK 78/21, i z 20 kwietnia 2023 r., SK 53/22 – przyznał adwokatowi M.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Skarżący nie zaproponował też preferowanego wariantu interpretacyjnego i jego uzasadnienia.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Skarżący nie zaproponował też preferowanego wariantu interpretacyjnego i jego uzasadnienia.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c
odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zgodnie z art. 102 k.p.c., mając na względzie sytuację osobistą i majątkową skarżącego, nie obciążył go kosztami postępowania kasacyjnego.Ponadto Sąd Najwyższy na podstawie § 16 ust.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01
postanowienia SN: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02
postanowienia SN: z 22 października 2002 r., III CZP 64/02
postanowienie SN: z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 grudnia 2022 r., SK 78/21
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2023 r., SK 53/22
I ACa 148/22
S.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 11 lipca 2022 r., I ACa 148/22, 1.
III CZP 33/01
III CZP 66/02
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I CSK 998/23 POSTANOWIENIE 7 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 7 czerwca 2023 r. w Warszawie,‎w sprawie z powództwa M. S.‎przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Ministerstwa […] w Ł. i Skarbowi Państwa - Wojewodzie Ł.‎o zadośćuczynienie,‎na skutek skargi kasacyjnej M. S.‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z 11 lipca 2022 r., I ACa 148/22, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego;

3. przyznaje adwokatowi M. B. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Łodzi 5400 złotych, w tym podatek VAT, kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Powód M. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 11 lipca 2022 r., zaskarżając ten wyrok w zakresie oddalenia apelacji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne: Czy w toku postępowania o zadośćuczynienie za hipotetyczne zakażenie istnieje konieczność ustalenia podmiotu, w którym doszło do zarażenia czy też w sytuacji, gdy zakażenie mogło mieć miejsce w kilku nieustalonych podmiotach, za których działania i zaniechania ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa – ustalenie konkretnej placówki odpowiedzialnej za zakażenie pozostaje irrelewantne, z uwagi na finalne ponoszenie odpowiedzialności przez Skarb Państwa?W odpowiedziach na skargę pozwani wnosili o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.

Zagadnienie prawne powinno, przede wszystkim, być sformułowane w oparciu o okoliczności mieszczące się w stanie faktycznym sprawy wynikającym z dokonanych przez sąd ustaleń (postanowienie SN z 7 czerwca 2001 r., III CZP 33/01), a jednocześnie być przedstawione w sposób ogólny i abstrakcyjny tak, aby umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi, niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu (postanowienia SN: z 15 października 2002 r., III CZP 66/02; z 22 października 2002 r., III CZP 64/02; z 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08).Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania zostało skonstruowane wadliwie.

Skarżący nie przedstawił pogłębionego wywodu odnoszącego się do poruszonego zagadnienia prawnego. Nie powiązał sformułowanego zagadnienia z określonym przepisem lub przepisami. Nie wskazał na istniejące rozbieżności w doktrynie lub orzecznictwie, nie przytoczył poglądów orzecznictwa, nie przedstawił możliwych odmiennych interpretacji prawnych, ani racji jurydycznych stojących za każdą z nich. Nie wykazał również, dlaczego dotychczasowy dorobek orzecznictwa Sądu Najwyższego i teorii prawa jest niewystarczający do ich rozstrzygnięcia.

Skarżący nie zaproponował też preferowanego wariantu interpretacyjnego i jego uzasadnienia.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania i zgodnie z art. 102 k.p.c., mając na względzie sytuację osobistą i majątkową skarżącego, nie obciążył go kosztami postępowania kasacyjnego.Ponadto Sąd Najwyższy na podstawie § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, a także § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – mając na uwadze wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19, z 20 grudnia 2022 r., SK 78/21, i z 20 kwietnia 2023 r., SK 53/22 – przyznał adwokatowi M.

B. 5400 zł, w tym podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu kasacyjnym.