Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or conflicting case law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court's decision on inheritance acquisition. The appellant argued that a third party's involvement in the will creation raised significant legal issues and conflicting case law, but failed to cite specific statutes or demonstrate judicial inconsistencies. The court ruled that without identifying precise legal provisions requiring interpretation or showing divergent judicial practice, the appeal does not meet the statutory requirements for admission.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of laws causing serious doubts or conflicting case law, or involves procedural invalidity; mere assertions without citing specific statutes or demonstrating judicial inconsistencies are insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 983/14 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku S. C.przy uczestnictwie W. C., E. G. i P. C.o stwierdzenie nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 lipca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki E. G.od postanowienia Sądu Okręgowego w T.z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestniczki postępowania E. G. na rzecz wnioskodawcy kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 3 kwietnia 2014 r. Uczestniczka postępowania powołała się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego wpływu osoby trzeciej na testatora przy sporządzaniu testamentu oraz na rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego w tym zakresie.Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Uczestniczka postępowania nie wskazała żadnych przepisów prawa, które wymagają wykładni, i nie przedstawiła żadnego jurydycznego uzasadnienia mającego przekonać, że sformułowana przez nią wątpliwość stanowi istotne zagadnienie prawne.Odwołanie się z kolei do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że niejednolita wykładnia określonego przepisu prawa wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).
Uczestniczka postępowania nie wskazała ani żadnego przepisu prawa, którego wykładnia miałaby wywoływać rozbieżności w praktyce orzeczniczej, ani nie przytoczyła rozbieżnych orzeczeń sądów dotyczących podniesionych przezeń wątpliwości.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3, art. 98 § 3 i art. 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.aw