Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded regarding set-off and declaration interpretation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by W. S.A. against the Second Instance Court's judgment. The appellant argued that the lower court violated civil code provisions by applying set-off and misinterpreting the declaration of set-off. The court ruled that set-off is a valid debt satisfaction method and that the Second Instance Court correctly assessed factual matters, not legal issues, thereby denying the appeal's admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 451 k.c.; Art. 65 § 1 k.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal as clearly unfounded when the lower court's application of set-off is lawful and its interpretation of factual declarations falls within the proper scope of second-instance review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 982/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa W. S.A. w W. przeciwko K. K. i A. S. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI ACa 1321/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej jedynie o oczywistą zasadność skargi.
Stanowiska jej nie sposób jednak podzielić. Szczegółowa analiza skargi i jej podstaw nie uzasadnia bowiem wniosku o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Zarzut naruszenia art. 451 k.c. przez jego zastosowanie w odniesieniu do dokonanego potrącenia wierzytelności nie może być uznany za oczywiście zasadny, skoro potrącenie stanowi jeden z dopuszczalnych sposobów zaspokojenia wierzyciela. Również nie sposób podzielić poglądu, że doszło do oczywistego naruszenia przez Sąd drugiej instancji art. 65 § 1 k.c. przez błędną wykładnię oświadczenia o potrąceniu, ponieważ w ujęciu redakcyjnym tego naruszenia chodziłoby o sferę faktyczną sprawy, a nie o jej sferę prawną, a przecież tylko ona może być przedmiotem oceny Sądu Najwyższego.
Pozostałe zarzuty skargi także wskazują na to, że ma ona jedynie polemiczny charakter z ustaleniami poczynionymi przez Sąd meriti, co nie uzasadnia poglądu o jej oczywistej zasadności. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).