Legislator Case Law & Legislation
I CSK 952/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as obviously unfounded due to lack of legal error.

Case Number I CSK 952/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the lower court's ruling on adverse possession. The appellant argued that the lower court incorrectly defined 'independent possession' based on a different factual scenario, but the court rejected this as an attempt to present a competing factual view rather than a legal error. The court determined that the appeal was obviously unfounded because it did not demonstrate an evident violation of law requiring immediate recognition without deep legal analysis.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is obviously unfounded when the lower court's decision clearly violates specific legal provisions without needing further legal analysis, and arguments based on different factual scenarios do not constitute a legal error.

Keywords

AI generated
cassation appeal adverse possession obviously unfounded legal error independent possession Supreme Court procedural law

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Taki sposób uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest niedopuszczalny (art. 3983 § 3 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c
Taki sposób uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest niedopuszczalny (art. 3983 § 3 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 952/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku M. O.‎przy uczestnictwie W. O., Miasta w W., ‎H. L., J. K. i I. Ł.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lipca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni ‎od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie‎z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt IV Ca 1548/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ‎ i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczek H. L., J. K. i I. Ł. solidarnie ‎ kwotę 900 (dziewięćset) zł tytułem zwrotu kosztów ‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżąca oparła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania na ostatniej spośród wymienionych przesłanek.O oczywistej zasadności skargi można mówić jedynie wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie sądu drugiej instancji w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa.

Oczywiste naruszenie powinno być rozumiane jako widoczna natychmiast, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z brzmieniem przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2012 r., III SK 11/12, nie publ.).Skarżąca podniosła, że Sąd Okręgowy „w sposób oczywiście nieprawidłowy ustalił treść pojęcia samoistnego posiadania”, dokonując wykładni prawa sprzecznej z przytoczonymi przez nią rozstrzygnięciami Sądu Najwyższego.Argumenty przytoczone przez skarżącą nie usprawiedliwiają oceny przedstawionej skargi jako oczywiście uzasadnionej.

Stanowią one w istocie próbę przedstawienia własnej wizji stanu faktycznego sprawy, konkurencyjnej wobec ustalonego w sposób wiążący przez Sąd odwoławczy. Taki sposób uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest niedopuszczalny (art. 3983 § 3 k.p.c.). Skarżąca powołała się na orzeczenia wydane w innych stanach faktycznych, odbiegających od okoliczności niniejszej sprawy. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostały spełnione i orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.). l.n