Supreme Court dismisses appeal on bankruptcy annulment, rejecting factual review of creditor awareness.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a bankruptcy administrator's request to annul legal acts. The appellant argued that the lower court failed to establish the debtor's awareness of the creditor's loss, a key element for a paulian claim. The court ruled that factual findings regarding the debtor's state of mind cannot be challenged in cassation proceedings, as such issues belong to the trial court's domain. Consequently, the appeal was rejected because it lacked the legal grounds required for cassation acceptance under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 527 § 1 k.c.: Cassation proceedings do not permit the re-examination of factual findings regarding the debtor's awareness of prejudice, which are essential for establishing the validity of annulment claims under the Civil Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 95/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości E. S.A. w upadłości likwidacyjnej w W. przeciwko G. M. o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne, wydanie, ewentualnie zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 8 października 2014 r., sygn. akt VI ACa 1940/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej G. M. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności wynikającej z naruszenia prawa materialnego i procesowego.
Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. W pierwszej kolejności należy wskazać, że obszerność uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (ponad siedem stron) wskazuje na fakt, że nie sposób w tym wypadku mówić o oczywistej zasadności rozumianej jako zasadność możliwa do oceny już prima facie. Analiza treści skargi wskazuje zaś, że w istocie rzeczy strona skarżąca kwestionuje przebieg postępowania dowodowego i poczynione przez Sąd drugiej instancji ustalenia faktyczne związane z brakiem ustalenia, iż po stronie pozwanej istniała świadomość pokrzywdzenia strony powodowej.
Okoliczność ta jest jednak związana z poczynionymi ustaleniami faktycznymi, a te nie mogą być kwestionowane w toku postępowania kasacyjnego. Nie może tego zastąpić podniesiony w skardze zarzut dotyczący wadliwej wykładni treści umowy, gdyż kluczowe dla możliwości uwzględnienia powództwa ze skargi pauliańskiej jest wykazanie owej świadomości dłużnika (art. 527 § 1 k.c.), czego w stanie faktycznym sprawy zabrakło. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.