Legislator Case Law & Legislation
I CSK 89/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue and obvious error in defamation case.

Case Number I CSK 89/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by a company against a judgment in a defamation suit. The appellant argued for a legal issue regarding the definition of an opinion versus a statement of fact, but the court found the legal questions were already settled and lacked the necessary controversy. Consequently, the court determined the lower court's decision did not constitute an obvious violation of law, as the journalists failed to exercise due diligence in verifying facts before publication.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is rejected if it does not raise a significant legal issue requiring interpretation or if the lower court's decision does not involve an obvious and flagrant violation of law.

Keywords

AI generated
cassation appeal rejection significant legal issue obvious violation of law defamation law opinion vs fact journalistic due diligence uniform interpretation

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Należało podjąć dalsze próby skontaktowania się z powódką, lub z prezesem Fundacji.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c.
Należało podjąć dalsze próby skontaktowania się z powódką, lub z prezesem Fundacji.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 1 k.p.c
Należało podjąć dalsze próby skontaktowania się z powódką, lub z prezesem Fundacji.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
Należało podjąć dalsze próby skontaktowania się z powódką, lub z prezesem Fundacji.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04
postanowienie SN z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 niepublikowane).
postanowienie SN z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03
postanowienie SN z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05
postanowienie SN z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07
postanowienie SN z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07
postanowienie SN z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05
postanowienie SN z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04
postanowienie SN z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/2001
postanowienie SN z dnia 10 lipca 2009 r., I CSK 126/09
postanowienie SN z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 89/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa M. F. ‎przeciwko M. S.A. w W. i S. J. ‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanych ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 6 listopada 2013 r., sygn. akt I ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania‎ i zasądza od pozwanych na rzecz powódki kwotę 1500 (jeden‎ tysiąc pięćset) złotych tytułem kosztów postępowania‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Wprawdzie skarżący odwołali się do istotnych zagadnień prawnych oraz oczywistej zasadności skargi, niemniej nie występują te przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.). Stosownie do ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego, istotnym zagadnieniem prawnym jest taki problem jurydyczny, który ma znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowi precedens dla rozstrzygnięcia podobnych spraw (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 niepublikowane).

Powołanie się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga jego sformułowania oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało. Skarżący powinien też wykazać, że ma ono ważne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepublikowane oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243).

Ponadto prawidłowo wyartykułowane zagadnienie musi być sformułowane ogólnie w tym sensie, że nie może chodzić w nim o sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepublikowane). Pozwani w skardze kasacyjnej nie sformułowali do końca zagadnień prawnych w sposób wyżej zasygnalizowany. Poza tym, wskazane w skardze kwestie zostały już rozstrzygnięte i w judykaturze nie budzą większych kontrowersji.Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/2001, OSNP 2004, nr 6, poz. 100.).

Konieczne jest zatem przedstawienie takich zarzutów, które wskazują na oczywiste i rażące naruszenie przez sąd zasad orzekania w demokratycznym państwie prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., I CSK 126/09, niepublikowane).W skardze nie zostały przytoczone wystarczające argumenty świadczące o kwalifikowanym naruszeniu prawa przez Sąd Apelacyjny. Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, LEX nr 421035 i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06, LEX nr 201037).

Skarga kasacyjna skarżącej spółki nie jest oczywiście uzasadniona, albowiem zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa w kwalifikowany sposób. Stwierdzenie „M.F. oszukała chore dzieci” jest weryfikowalne z punktu widzenia kryterium prawdy i nie jest opinią. Wbrew zarzutowi skargi kasacyjnej, autorzy publikacji nie wykazali należytej staranności i rzetelności podczas zbierania materiałów prasowych. Wykonanie pięciu prób połączeń telefonicznych w okresie od dnia 28 do dnia 30 czerwca 2011 r., nie mogło ekskulpować dziennikarzy, skoro artykuł ukazał się w dniu 13 sierpnia 2011 r.

Należało podjąć dalsze próby skontaktowania się z powódką, lub z prezesem Fundacji.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).