Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 87/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on torts for allowing new personal interest claims in second instance.

Case Number I CSK 87/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by M. S. against T. S.A. regarding a tort claim for protection of personal interests. The appellant argued that raising a new personal interest during the appeal constituted an impermissible expansion of the claim, yet the court rejected this view as contrary to the Civil Procedure Code. The decision established that modifying the factual basis of a claim in the second instance is permissible if it merely expands the spectrum of the same personal interest, provided it does not alter the core scope of the claim.

Legislator headnote

AI generated

Art. 383 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: The Supreme Court may reject a cassation appeal if no significant legal issue exists, as expanding the scope of a personal interest claim in the second instance does not constitute an impermissible expansion of the claim under Art. 383 k.p.c.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal expansion of claim personal interest torts second instance procedure scope of claim limitation

Cited Legislation

AI generated
Art. 383 k.p.c.
Pogląd taki jest sprzeczny z ustaleniami poczynionymi w niniejszej sprawie i treścią art. 383 k.p.c. Stanowisko skarżącego, że zachowanie takie stanowi jedynie rozszerzenie spektrum naruszenia dóbr osobistych jest jedynie polemiką, która nie ma odzwierciedlenia w przepisach prawa.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.Pełnomocnikowi powoda z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 13 ust.
§ 13 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 383 k.p.c
Pogląd taki jest sprzeczny z ustaleniami poczynionymi w niniejszej sprawie i treścią art. 383 k.p.c.
art. 187 k.p.c
Skarżący zdaje się zapominać, że zakres dochodzonego roszczenia wyznacza nie tylko treść żądania ale także powołana na jego uzasadnienie podstawa faktyczna (art. 187 k.p.c.).
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.Pełnomocnikowi powoda z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 13 ust.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 1520/13
Appeal court partially allowed defamation claim, reducing damages and shifting costs based on partial success.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 87/15 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa M. S. ‎przeciwko T. S.A. w W.‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt I ACa 1520/13, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 5670‎ (pięć tysięcy sześćset siedemdziesiąt) zł tytułem zwrotu‎ kosztów postępowania kasacyjnego;

3) nakazuje wypłacić adwokatowi M.R. ‎ z funduszu Skarbu Państwa (Sąd Apelacyjny ‎ w Warszawie) kwotę 5670 (pięć tysięcy sześćset‎ siedemdziesiąt) zł podwyższoną o należny podatek VAT ‎ z tytułu udzielonej powodowi z urzędu pomocy prawnej ‎ w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na występującym rzekomo w sprawie istotnym zagadnieniu prawnym związanym z dopuszczalnością rozszerzenia powództwa w postępowaniu apelacyjnym w sprawie o ochronę dóbr osobistych.

Stanowiska skarżącego nie sposób jednak podzielić. Nie można bowiem zgodzić się z poglądem, że wskazanie w toku postępowania apelacyjnego na naruszenie innego dobra osobistego przez stronę pozwaną nie stanowi zakazanego w postępowaniu apelacyjnym rozszerzenia powództwa. Pogląd taki jest sprzeczny z ustaleniami poczynionymi w niniejszej sprawie i treścią art. 383 k.p.c. Stanowisko skarżącego, że zachowanie takie stanowi jedynie rozszerzenie spektrum naruszenia dóbr osobistych jest jedynie polemiką, która nie ma odzwierciedlenia w przepisach prawa.

Skarżący zdaje się zapominać, że zakres dochodzonego roszczenia wyznacza nie tylko treść żądania ale także powołana na jego uzasadnienie podstawa faktyczna (art. 187 k.p.c.). Modyfikowanie tejże podstawy podlega zaś także ograniczeniom przewidzianym w art. 383 k.p.c. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.Pełnomocnikowi powoda z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 13 ust. 4 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 6 w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).