Supreme Court dismisses cassation appeal regarding enforcement against a dissolved company under Art. 299 KSH.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a company against a judgment enforcing claims against a dissolved limited liability company. The appellants argued that a valid enforcement title was mandatory and that the lower court erred in allowing enforcement without prior proceedings against the company. The court rejected these claims, noting that the law permits enforcement via registry extracts proving dissolution and that the second-instance court's reasoning was logical and free of error.
Legislator headnote
AI generatedArt. 299 k.s.h.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: The Supreme Court may reject a cassation appeal if no significant legal issue exists, as enforcement against a dissolved company is permissible via registry evidence without a prior enforcement title against the company.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 85/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa A. spółka z o.o. P. spółki komandytowej w W.przeciwko P. B., K. P. i M. P.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lipca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. akt VII AGa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanych na rzecz powódki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwani wnieśli skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołali się na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać stąd, że, po pierwsze, Sąd Apelacyjny przyjął wykazanie przez powoda przesłanki bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, mimo że powód nie dysponował tytułem wykonawczym wydanym przeciwko spółce.
Jednakże, wbrew twierdzeniom skarżącego, wcale nie ma jednolitego orzecznictwa Sądu Najwyższego, z którego miałby wynikać obowiązek dysponowania tytułem wykonawczym - wręcz przeciwnie, dopuszcza się wykazanie bezskuteczności egzekucji za pomocą dowolnych, dozwolonych prawem środków dowodowych. Niewątpliwie takim środkiem jest wyciąg z rejestru świadczący o tym, że spółka, z której majątku miałaby być prowadzona egzekucja, już nie istnieje, bo ją wykreślono z rejestru. Po drugie, zdaniem skarżącego niedopuszczalne jest dochodzenie roszczenia z art. 299 k.s.h. bez uprzedniego podjęcia działań prawnych przeciwko spółce z o.o. celem dochodzenia roszczenia.
Tak jednak nie jest. Choć oczywiście jest zasadą wymaganie, aby wierzyciel spółki dysponował tytułem egzekucyjnym wydanym przeciwko spółce, co z reguły oznacza, że wcześniej musi się toczyć postępowanie przeciwko spółce z o.o., to jednakże wyjątkowo, co wskazano trafnie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, Sąd Najwyższy dopuszcza brak tytułu egzekucyjnego, zwłaszcza wtedy, gdy, jak w stanie faktycznym tej sprawy, uzyskanie go jest niemożliwe wskutek wykreślenia spółki z rejestru. Po trzecie, niedopuszczalne ma być, zdaniem skarżącego, uwzględnienie roszczenia z art. 299 k.s.h., gdy wierzyciel nie dysponuje tytułem egzekucyjnym lub wykonawczym wydanym przeciwko spółce z o.o.
Jak już jednak wskazano, tak nie jest. Skarga nie jest zatem oczywiście uzasadniona, bo niewątpliwie rozumowanie przyjęte przez Sąd II instancji jest logiczne i spójne, choć rozpatrywana sprawa nie jest standardowa, bo dotyczy sytuacji, gdy dłużnik - spółka z o.o. został już wykreślony z rejestru w chwili, gdy toczy się postępowanie z art. 299 k.s.h. Nie można jednak Sądowi II instancji zarzucić popełnienia błędu w sztuce, a do tego zaskarżone orzeczenie jest trafne.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. awjw