Cassation appeal dismissed for lack of general legal significance and failure to cite conflicting precedents.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by T. G. and E. G. against a lower court decision regarding their inability to act. The applicants argued for a specific interpretation of the Civil Code but failed to provide legal reasoning or cite conflicting judicial precedents. Consequently, the Court ruled that the issues raised were fact-specific rather than having the general legal significance required for cassation review.
Legislator headnote
AI generatedart. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; art. 3989 § 2 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the contested issues lack general legal significance and are not based on conflicting judicial precedents or serious doubts in case law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 833/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku T. G. i E. G.przy uczestnictwie H. G.o ubezwłasnowolnienie, przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w […]na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt VI ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) przyznaje adw. M. M. W. z Kancelarii Adwokackiej w K. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w W. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu – w interesie publicznym – ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.Chociaż skarżący powołał się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., to nie przedstawił argumentacji jurydycznej, mogącej przekonać o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisu art. 13 § 1 k.c., ponieważ nie wskazał, nawet przykładowo, orzeczeń sądów będących źródłem poważnych wątpliwości lub rozbieżności.Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 3 skargi) w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych.
Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie maja charakteru uniwersalnego. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 2 ust. 3, § 7 ust. 1 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 i §§ 19 oraz 20 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.
U. 2013, poz. 461).[aw]