Legislator Case Law & Legislation
I CSK 832/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on personality rights, rejecting argument that defendant's special service cooperation warrants liability.

Case Number I CSK 832/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by E. J. against R. sp. z o.o. regarding a claim for protection of personality rights. The appellant argued that the lower courts incorrectly applied civil code provisions regarding liability for infringement of reputation and honor. The court rejected this, stating that the first instance court correctly found that the defendant's cooperation with special services of any state carries negative connotations and thus warrants liability.

Legislator headnote

AI generated

Art. 23, 24, 448 k.c.; The court held that a person's cooperation with special services of any state constitutes a negative fact justifying liability for infringement of reputation and honor, and the appellant's argument regarding the defendant's lack of impeccable reputation is unfounded.

Keywords

AI generated
personality rights reputation infringement honor protection special services cooperation cassation appeal dismissal civil code provisions liability standard

Cited Legislation

AI generated
Art. 23 k.c.
Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej jedynie na oczywistej jej zasadności, a która to podstawa - w jej ocenie - wynika z błędnego zastosowania art. 23 oraz 24 w zw.
Art. 24 k.c.
Art. 448 k.c.
z art. 448 k.c., skutkującego chybionym przyjęciem odpowiedzialności strony pozwanej za naruszenie dóbr osobistych powoda.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 448 k.c
z art. 448 k.c., skutkującego chybionym przyjęciem odpowiedzialności strony pozwanej za naruszenie dóbr osobistych powoda.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 832/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa E. J. ‎przeciwko R. sp. z o.o. w W. ‎o ochronę dóbr osobistych,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie‎z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt VI ACa 799/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej jedynie na oczywistej jej zasadności, a która to podstawa - w jej ocenie - wynika z błędnego zastosowania art. 23 oraz 24 w zw. z art. 448 k.c., skutkującego chybionym przyjęciem odpowiedzialności strony pozwanej za naruszenie dóbr osobistych powoda.

Stanowiska skarżącej nie sposób jednak podzielić. Nie można uznać, że doszło do rażącego naruszenia art. 23 i 24 k.c. przez uwzględnienie powództwa. Sądy meriti trafnie wyjaśniły, dlaczego należy uznać, że doszło do naruszenia dobrego imienia i czci powoda. Sugestia skarżącej, że w odniesieniu do osoby powoda powinno używać się innych kryteriów oceny naruszenia tych dóbr ze względu na okoliczność, iż nie jest osobą o nieposzlakowanej opinii, jest całkowicie nieuprawniona. Z lektury skargi kasacyjnej nie wynika także w sposób oczywisty wadliwość poglądu Sądu drugiej instancji, że niezgodne z prawdą samo stwierdzenie, iż dana osoba współpracowała ze służbami specjalnymi jakiegokolwiek państwa nie ma pozytywnych konotacji i powinno uzasadniać odpowiedzialność z tytułu naruszenia dóbr osobistych.

Zarzuty w tym zakresie należy uznać jedynie za polemikę strony skarżącej, nie mającą dostatecznie przekonujących podstaw. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).