Supreme Court dismisses appeal on liability for business operations without administrative permit, rejecting causation argument.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a company against a state-owned enterprise. The appellant argued that the defendant should be liable for damages caused by its business operations conducted without a valid administrative permit, claiming this should shift liability to the Treasury. The court rejected this, stating that the validity of the administrative decision is independent of the liability for business operations conducted without a permit. Consequently, the court found no significant legal issue warranting cassation review and refused to accept the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 4171 k.c.; Art. 435 k.c.: The court held that the invalidity of an administrative permit does not exempt a company from liability for damages caused by its business operations, as such liability is independent of the permit's validity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 829/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z powództwa H. Spółki z o.o. w G. przeciwko P. S.A. w W,o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt VI ACa 604/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej na oczywistej zasadności skargi oraz występowaniu istotnego zagadnienia prawnego.
Stanowiska strony skarżącej nie sposób jednak podzielić. W pierwszej kolejności nie można zgodzić się z zarzutem, że skoro strona pozwana prowadziła działalność gospodarczą na podstawie decyzji administracyjnej, której nieważność następnie stwierdzono, to roszczenie powoda powinno na zasadzie art. 4171 k.c. być skierowane przeciwko Skarbowi Państwa i wyklucza odpowiedzialność pozwanego na zasadzie art. 435 k.c. Skarżący nie dostrzega, że ewentualna odpowiedzialność Skarbu Państwa z tytułu wydania niezgodnej z prawem decyzji jest zupełnie niezależna od odpowiedzialności z tytułu prowadzenia przedsiębiorstwa wprawianego w ruch za pomocą sił przyrody.
Roszczenie dochodzone w sprawie było bowiem związane jedynie z działaniem strony pozwanej, a nie z prawidłowością wydanej decyzji administracyjnej. Nie sposób także uznać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do ustalenia, czy działanie poszkodowanego bez wymaganej prawem decyzji administracyjnej może być uznane za przyczynie się poszkodowanego. Kwestia dopuszczalności stosowania przepisów o przyczynieniu się poszkodowanego w celu miarkowania odszkodowania została w orzecznictwie Sądu Najwyższego przesądzona także w sprawach opartych na art. 435 k.c. i nie stanowi istotnej nowości (por. m.in. wyrok SN z 5 czerwca 2014 r., IV CSK 588/13, nie publ.).
Nie zmienia to zaś faktu, że przesłanki egzoneracyjne, do których wykazania zobowiązany jest pozwany zostały w sposób enumeratywny przewidziane w art. 435 k.c. W tym kontekście nie sposób dostrzec istotności sformułowanego przez skarżącego zagadnienia, które zostało ograniczone jedynie do okoliczności tego jednego przypadku. Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).