Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue despite clear statutory violation in inheritance case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a beneficiary against a lower court's decision on inheritance. The appellant argued that the First Instance Court violated inheritance rules by applying statutory succession despite the existence of a negative will, but failed to explicitly cite the relevant legal grounds. The court ruled that while the violation of Article 931 § 1 of the Civil Code was evident, the appellant did not sufficiently demonstrate that this error resulted in an obviously incorrect judgment under the required legal standards.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.; The Supreme Court admits a cassation appeal only if a significant legal issue exists or the appeal is obviously justified, requiring the appellant to explicitly link the alleged violation to an obviously incorrect outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 82/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku S.C.przy uczestnictwie M.C., S.C-N., X.C-N. i Y.C-N.o stwierdzenie nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2020 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki M.C. od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.), a obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek (art. 3984 § 2 k.p.c.). Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c. Uczestniczka wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie powołując się jednoznacznie na żadną z powyższych przesłanek.
Stwierdzenie, że przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinno mieć miejsce z uwagi na naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 931 § 1 k.c. jest najbliższe oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, której dotyczy art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., lecz występowanie tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostało przez uczestniczkę uzasadnione. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wiąże się z ewidentną i widoczną już na pierwszy rzut oka wadliwością zaskarżonego orzeczenia, której stwierdzenie nie wymaga prowadzenia bardziej złożonych rozumowań.
W postanowieniu z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12 (nie publ.), Sąd Najwyższy wyjaśnił ponadto, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia i do istnienia takiego związku między wytykanym uchybieniem, a wynikiem postępowania w sprawie powinien zmierzać skarżący. Art. 931 § 1 k.c. reguluje dziedziczenie w tzw. pierwszej grupie spadkobierców i wynika z niego, że w pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych.
Ten porządek dziedziczenia nie ma jednak zastosowania w przypadku, gdy spadkodawca sporządzi testament, gdyż dziedziczenie testamentowe zawsze wyprzedza ustawowe. Dotyczy to także tzw. testamentu negatywnego, w którym spadkodawca wydziedziczy osoby mieszczące się w pierwszej grupie jego spadkobierców ustawowych. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w postanowieniu. jw