Cassation appeal dismissed for failure to precisely define the scope of the challenged judgment section.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Bank's cassation appeal because it failed to clearly specify which part of the appellate court's judgment was being challenged. The Bank only partially appealed the ruling regarding the loan contract's invalidity and costs without explicitly delineating the exact scope of its objection. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code as it did not meet the mandatory structural requirements for a cassation petition.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1, 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal must precisely identify the specific part of the second-instance judgment being challenged and formulate a corresponding request for annulment or modification; failure to do so renders the appeal inadmissible without the need for correction.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I CSK 813/24 POSTANOWIENIE 10 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska na posiedzeniu niejawnym 10 czerwca 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa A.K. i A.K. 1przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie,na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstokuz 31 sierpnia 2023 r., I ACa 755/22, 1) odrzuca skargę kasacyjną, 2) oddala wniosek powodów o zasądzenie na ich rzecz od pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 31 sierpnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku po rozpoznaniu apelacji powodów A.K. i A.K.1 oraz pozwanego Bank S.A. w W. (dalej Bank) o zapłatę i ustalenie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z 8 marca 2022 r. w ten sposób, że ustalił, iż bliżej opisana umowa kredytu na cele mieszkaniowe z 16 czerwca 2008 r jest nieważna i zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 96 957,92 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 31 sierpnia 2023 r. do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałej części (punkt I wyroku).
W punkcie II Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego i apelację powodów w pozostałej części, zaś w punkcie III orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. W skardze kasacyjnej, pozwany Bank wskazał, że zaskarża ten wyrok w części, to jest co do pkt I, co do pkt. II w zakresie, w jakim Sąd drugiej instancji oddalił apelację pozwanego i co do pkt. III. We wniosku kasacyjnym pozwany Bank wskazał, że wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania;
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest wysoce sformalizowanym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, który musi spełniać wymagania stawiane pismu procesowemu (zob. art. 3984 § 3 k.p.c., ewentualne braki formalne skargi w tym zakresie podlegają usunięciu lub poprawieniu zgodnie z art.3986 § 1 k.p.c.) oraz wymagania konstrukcyjne skargi (art. 3984 § 1 k.p.c.), których wady nie podlegają naprawieniu, lecz powodują obligatoryjne odrzucenie skargi na podstawie art. 3986 § 2 lub 3 k.p.c. Obowiązujący przy sporządzaniu skargi kasacyjnej przymus adwokacko-radcowski (art.871 k.p.c.) ma zapewnić sprostanie tym podwyższonym standardom.
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. do konstrukcyjnych wymagań skargi kasacyjnej należy oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz zawarcie w niej wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Jeżeli skarżący objął zaskarżeniem jedynie część prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, obowiązany jest dokładnie i jednoznacznie wyartykułować, którą część orzeczenia (składającego się wszak z określonych jednostek konstrukcyjnych tekstu orzeczenia – punktów oznaczonych numerami lub literami i tym podobne) obejmuje zaskarżeniem oraz jasno sprecyzować korelujący z zakresem zaskarżenia wniosek kasacyjny.
Jeżeli zatem w tej sprawie pozwany Bank objął zaskarżeniem jedynie część wyroku Sądu drugiej instancji, obowiązany był dokładnie i jasno wskazać, jaką część wyroku zaskarżył oraz, stosownie do wskazanego zakresu zaskarżenia, sformułować wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę określonej (zaskarżonej) części wyroku Sądu Apelacyjnego, czego nie uczynił. Wniosek kasacyjny musi odpowiadać wskazanemu zakresowi zaskarżenia wyroku Sądu drugiej instancji, albowiem determinuje zakres orzekania przez Sąd Najwyższy i zakres dopuszczalnej ingerencji Sądu Najwyższego w prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2011 r., V CSK 272/10).Skarga kasacyjna, w której wniosek kasacyjny nie odpowiada zakresowi zaskarżenia podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. bez wzywania do uzupełnienia tego braku albowiem nie jest rolą Sądu Najwyższego rekonstruowanie ustawowych wymagań konstrukcyjnych skargi, które powinny być jednoznacznie w niej sformułowane (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z 2 lipca 2009 r.
III UZ 5/09; z 22 września 2006 r. I CSK 192/06; z 13 lipca 2007 r. V CSK 214/07 oraz z 12 października 2007 r. V CSK 309/07, OSNC-ZD 2008/3/81). W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. Zawarty w odpowiedzi powodów na skargę kasacyjną wniosek o zasądzenie na ich rzecz od pozwanego kosztów postępowania kasacyjnego podlegał oddaleniu, albowiem w odpowiedzi wnieśli oni o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie, w razie przyjęcia do rozpoznania i z tymi tylko żądaniami związany był wniosek o przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego.
Skoro skarga została odrzucona, to koszty sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę nie mogą być uznane za koszty celowej obrony, albowiem wniosek o ich zasądzenie związany był z innym oczekiwanym rozstrzygnięciem (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z 20 sierpnia 2014 r., II CSK 77/14, OSNC 2015, nr 7 - 8, poz. 91, z 5 grudnia 2013 r., III SK 23/13 i z 18 grudnia 2012 r., II CSK 397/12). (A.D.)[a.ł]