Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue or procedural defect exists.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that the lack of a professional lawyer on earlier stages constituted a procedural defect and that a disciplinary sanction should automatically trigger civil liability. The court ruled that the absence of a lawyer does not deprive a party of defense rights and that disciplinary penalties do not per se establish civil liability, which requires separate proof of damage and causation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may accept a cassation appeal only if a significant legal issue exists, the law requires interpretation, or the proceedings were invalid; mere procedural irregularities or the existence of a disciplinary sanction do not automatically constitute grounds for accepting the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 805/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa I. G. J.przeciwko P. S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na nieważność postępowania, oczywistą zasadność skargi oraz występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego.
W tej sprawie nie zaszła nieważność postępowania: okoliczność, że mimo składanych przez powódkę wniosków, nie ustanowiono dla niej profesjonalnego pełnomocnika na wcześniejszych etapach postępowania, lecz wnioski te oddalano, nie oznacza, że pozbawiono ją możliwości obrony jej praw. Z utrwalonego orzecznictwa sądowego wynika bowiem, że do oceny Sądu meriti należy to, czy jest potrzeba ustanowienia dla strony fachowego pełnomocnika, a nieustanowienie go nie oznacza pozbawienia obrony możności praw strony. Skarga nie jest też oczywiście uzasadniona – lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano prawo.
Wreszcie istotne zagadnienie prawne, mające uzasadnić przyjęcie skargi do rozpoznania, w ocenie skarżącego dotyczy wpływu orzeczenia kary dyscyplinarnej wobec radcy prawnego na ponoszoną przez niego cywilną odpowiedzialność odszkodowawczą. Kwestia ta jednak wątpliwości nie budzi, brak zresztą rozbieżnych wypowiedzi w judykaturze czy doktrynie. Niewątpliwie bowiem w systemie prawnym istnieje szereg autonomicznych reżimów odpowiedzialności, jak odpowiedzialność cywilna, karna, administracyjna czy dyscyplinarna. Uznanie, że w konkretnej sprawie są spełnione przesłanki do poniesienia jednej z nich nie oznacza per se uznania spełnienia przesłanek innej.
W konsekwencji orzeczenie kary dyscyplinarnej nie oznacza oczywiście ponoszenia odpowiedzialności cywilnej. Co najwyżej może dowodzić, że konkretny czyn był bezprawny i zawiniony. Jednakże do udowodnienia pozostają jeszcze pozostałe przesłanki odpowiedzialności cywilnej – szkoda (i jej wysokość) oraz związek przyczynowy między konkretnym czynem a tą szkodą.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aaj