Legislator Case Law & Legislation
I CSK 805/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as no new legal issue exists regarding consortium member standing in contract disputes.

Case Number I CSK 805/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's cassation appeal, ruling that the legal questions raised were already settled by existing precedent. The appellant argued that consortium members should have joint standing for contract claims, but the court found these issues did not meet the threshold for a new legal problem. Consequently, the appeal was dismissed because the lower courts correctly applied established jurisprudence on consortium structures and joint liability.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the legal issues raised are not new, unresolved, or of general significance, as they have already been clarified by the Supreme Court's consistent jurisprudence on consortium agreements and joint standing.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility consortium legal standing joint liability in contracts new legal issue threshold contractual freedom principles

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w zw.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1, art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 805/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa B. sp. z o.o. w W. ‎przeciwko Skarbowi Państwa - Centrum Unijnych Projektów Transportowych‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 września 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa - ‎ Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 zł ‎ (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów ‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3 czerwca 2015 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację strony powodowej od wyroku Sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo o zasądzenie należności z tytułu zwrotu kwoty zabezpieczenia oraz zapłaty wynagrodzenia za wykonanie prac projektowo-wdrożeniowych przez konsorcjum utworzone przez stronę powodową i drugą spółkę nieuczestniczącą w sprawie. Sądy obu instancji analizując umowę o dzieło zawartą przez pozwanego z konsorcjum oraz umowę konsorcjum i treść pełnomocnictwa udzielonego powodowej Spółce przez drugiego członka konsorcjum uznały, że z umowy wynika niepodzielność nabytych przez członków konsorcjum praw i wierzytelności oraz brak określenia wysokości udziałów w tych prawach przysługujących poszczególnym członkom, co uzasadnia odwołanie się do konstrukcji wspólności łącznej przyjmowanej w odniesieniu do wierzytelności wspólnych przysługujących wspólnikom spółki cywilnej, za czym przemawia podobieństwo konstrukcyjne tych umów.

W konsekwencji uznały, że w odniesieniu do wspólnych wierzytelności z tytułu wynagrodzenia wynikających z umów zawartych łącznie przez obu członków konsorcjum z pozwanym, po stronie konsorcjum muszą występować wszyscy jego członkowie, co prowadziło do oddalenia powództwa z braku legitymacji czynnej samej powódki. W skardze kasacyjnej strona powodowa jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała na występowanie w sprawie istotnych zagadnień prawnych: „1. Czy uwzględniając zasadę swobody umów, do każdej umowy nienazwanej konsorcjum, będą miały zastosowanie odpowiednio przepisy dotyczące majątku wspólników spółki cywilnej oraz 2.

Czy w przypadku roszczenia o zapłatę wynagrodzenia za usługi wykonane w ramach konsorcjum, legitymacja czynna przysługuje konsorcjantom łącznie w przypadku, gdy łącząca ich umowa konsorcjum nie przewiduje wniesienia wkładów oraz wspólnych zysków?”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nie rozstrzygnięte jeszcze przez Sąd Najwyższy, występujące na tle określonych przepisów prawa, mające charakter istotny, ogólny i uniwersalny, wywołujące poważne kontrowersje i rozbieżne oceny prawne, którego rozstrzygnięcie przez Sąd Najwyższy konieczne jest zarówno do prawidłowego rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, jak i przydatne dla rozwoju judykatury (porównaj między innymi postanowienia z dnia 10 maja 2001 r.

II CZ 35/01, OSNC 2002/1/11, z dnia 7 czerwca 2005 r. V CSK 3/05 i z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, nie publ.). Przedstawione przez powódkę zagadnienia nie spełniają tych wymagań przede wszystkim dlatego, że Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się już w tym przedmiocie zajmując jednolite stanowisko, że w ramach swobody umów, członkowie konsorcjum mogą sami zadecydować o łączących ich stosunkach wewnętrznych i zewnętrznych i w konsekwencji to treść wewnętrznego porozumienia między nimi oraz treść umowy zawartej przez konsorcjum z osobą trzecią decydują o rodzaju więzi prawnej między członkami konsorcjum i o zakresie samodzielności uczestnika konsorcjum w działaniach względem zamawiającego.

W orzecznictwie tym przyjmowane jest też jednolicie, że umowa konsorcjum może stanowić podtyp spółki cywilnej, może być spółką cywilną albo mieć samodzielny charakter, jeżeli nie ma podstaw do ustalenia, że występują w niej istotne cechy spółki cywilnej (porównaj między innymi wyroki z dnia 10 września 2014 r., II CSK 536/14, z dnia 20 listopada 2014 r. V CSK 177/14, z dnia 9 lipca 2015 r., I CSK 353/13 i z dnia 10 września 2015 r. II CSK 630/14 oraz postanowienie z dnia 6 marca 2015 r. III CZP 113/14, nie publ.). Sąd Najwyższy stwierdził również, że umowa konsorcjum obejmująca wykonanie robót budowlanych, zawarta w celu udziału w przetargu ogłoszonym w ramach zamówień publicznych, może uzasadniać uczestnictwo konieczne wszystkich członków konsorcjum w sprawie o zapłatę jednemu z nich przez zamawiającego wynagrodzenia (porównaj wyrok z dnia 7 listopada 2014 r.

IV 95/14, OSNC 2015/12/141). W powyższych orzeczeniach wyjaśnione zostały wskazane przez powódkę w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wszystkie te wątpliwości, które ewentualnie mogłyby mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, nie znajdując też okoliczności, które w ramach przedsądu obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. jw