Supreme Court dismisses bankruptcy trustee's appeal as no legal issue warrants review under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the bankruptcy trustee's cassation appeal against the appellate court's ruling declaring a legal act ineffective. The trustee argued that the trustee failed to prove certain prerequisites for an actio pauliana, specifically regarding the benefit obtained by the debtor and the prejudice to other creditors. The court rejected these claims, noting that the lower court's reasoning was not obviously incorrect and that the trustee did not demonstrate any of the specific circumstances required to accept the appeal under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will only accept a cassation appeal if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, or the appeal is obviously justified, and in the absence of such circumstances, the appeal is dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 804/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości "A." S.A. w upadłości likwidacyjnej we W.przeciwko […] Bank […] S.A. w W.o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 22 maja 2018 r., sygn. akt VII AGa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 12 500 (dwanaście tysięcy pięćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany zaskarżył orzeczenie Sądu II instancji skargą kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi.
Ma ona wynikać stąd, że w sposób oczywisty niektóre z przesłanek actio pauliana nie zostały w tej sprawie udowodnione przez syndyka, podczas gdy ciężar dowodu spoczywa właśnie na syndyku. Po pierwsze, gdy chodzi o okoliczność uzyskania przez pozwanego korzyści, kwestia ta jest oczywista – już uzyskanie dodatkowych zabezpieczeń istniejących wierzytelności w postaci hipotek jest okolicznością korzystną dla dłużnika. Po drugie, w kwestii pokrzywdzenia wierzycieli wyraźnie w zaskarżonym orzeczeniu, z powołaniem się na wcześniejsze orzeczenie, wskazano, że uczynienie środków finansowych dłużnika niedostępnymi dla wierzycieli, co jest skutkiem hipoteki dającej przecież pierwszeństwo zaspokojenia się uprawnionemu z niej, może nawet świadczyć o niewypłacalności dłużnika.
Niewątpliwie zatem uprzywilejowanie zaspokojenia jednego z wierzycieli przez wzmocnienie jego wierzytelności oznacza też pokrzywdzenie pozostałych. Po trzecie, w skardze wskazano na brak związku przyczynowego wynikający z faktu nieustalenia wysokości wszystkich długów upadłego i wartości masy upadłości, aby móc ocenić, czy te dodatkowe zabezpieczenia wierzytelności jednego z wierzycieli będą miały wpływ na zakres zaspokojenia pozostałych wierzycieli. Choć rzeczywiście Sąd nie dokonał w tym postępowaniu precyzyjnych kalkulacji, co jednak jest przede wszystkim trwającego przecież postępowania upadłościowego, to z całokształtu okoliczności, a zwłaszcza postępowania dłużnika, obecności innych wierzycieli oraz uznania przez Sąd w postępowaniu o ogłoszenie upadłości dłużnika, że jest on niewypłacalny, wynika jasno, że w zasadzie nie jest możliwe pełne zaspokojenie wszystkich jego wierzycieli.
Konkludując, o ile podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty mogą stanowić uzasadnienie zarzutów kasacyjnych, o tyle nie dowodzą one, aby Sąd II instancji w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożył lub zastosował prawo.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aaj