Supreme Court dismisses appeal on adverse possession claim due to lack of legal issues and failure to prove independent possession.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by E. K. and S. K. against the lower court's ruling on adverse possession. The appellants argued they were independent possessors but failed to cite specific legal provisions, relying solely on the obviousness of their claim. The court determined that the statutory presumption of independent possession under the Civil Code applied, and since no serious legal doubts existed, the appeal was inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 339 k.c.: The Supreme Court will not accept a cassation appeal unless a serious legal issue exists or the appeal is obviously justified; in cases of adverse possession, the presumption of independent possession applies unless rebutted by clear evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 797/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku E. K. i S. K.przy uczestnictwie Gminy K.o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 czerwca 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P.z dnia 10 maja 2018 r., sygn. akt I Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie uczestnik wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na oczywistą zasadność skargi.
W jego ocenie ma ona wynikać stąd, że Sąd oczywiście bezpodstawnie przyjął, iż wnioskodawcy byli posiadaczami samoistnymi, gdy tymczasem oni powinni to wykazać. Skarżący nie dostrzegł jednak art. 339 k.c., z którego wynika domniemanie samoistnego charakteru posiadania. Co więcej, z niekwestionowanych ustaleń faktycznych wynikało, że wnioskodawcy działkę od dawna ogrodzili, czym wyraźnie zamanifestowali swoją wolę co do jej posiadania. Skarga nie jest zatem oczywiście uzasadniona.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aaj