Legislator Case Law & Legislation
I CSK 789/18 AI generated

Supreme Court dismisses cassation complaints as they lack legal issues and are merely factual disputes.

Case Number I CSK 789/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept two cassation complaints against a lower court's decision on adverse possession. The Association argued procedural invalidity due to the State's lack of representation, while individual claimants cited various civil and procedural code violations. The Court determined that the complaints failed to establish a significant legal issue or obvious justice, as they merely contested factual findings and evidence evaluation.

Legislator headnote

AI generated

art. 3989 § 1 k.p.c.; art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.; art. 3983 § 3 k.p.c.; art. 39813 § 2 k.p.c.; art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if it does not raise a significant legal issue, constitutes a mere dispute over facts, or lacks obvious justice.

Keywords

AI generated
adverse possession cassation procedure significant legal issue factual dispute obvious justice procedural invalidity State representation

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
P., należy przede wszystkim wskazać, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
Badanie nieważności postępowania pierwszoinstancyjnego co do zasady uchyla się spod kognicji Sądu Najwyższego i może nastąpić wyjątkowo, w sposób pośredni, gdy skarżący w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) zarzuca sądowi odwoławczemu naruszenie art.
art. 3983 § 3 k.p.c.
Tymczasem przedstawione przez tych skarżących zagadnienia prawne są w rzeczywistości przejawem polemiki z dokonanymi w sprawie ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów, co nie może odnieść skutku na etapie postępowania kasacyjnego ze względu na treść przepisów art. 3983 § 3 k.p.c. i art.
art. 39813 § 2 k.p.c.
i art. 39813 § 2 in fine k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
P., należy przede wszystkim wskazać, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
P., należy przede wszystkim wskazać, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 38 k.c
naruszenie art. 38 k.c., art.
art. 386 § 2 k.p.c
379 pkt 2, art. 386 § 2 k.p.c., art.
art. 385 k.p.c
13 § 2 oraz art. 385 k.p.c.
art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c
Badanie nieważności postępowania pierwszoinstancyjnego co do zasady uchyla się spod kognicji Sądu Najwyższego i może nastąpić wyjątkowo, w sposób pośredni, gdy skarżący w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) zarzuca sądowi odwoławczemu naruszenie art.

Cited Case Law

AI generated
I CKN 825/97
wyroki Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 1997 r., I CKN 825/97, z dnia 23 lutego 2005 r., III CK 323/04, z dnia 8 października 2009 r., II CSK 156/09; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2006 r., II CSK 177/06).
III CK 323/04
Supreme Court allows appeal against default judgment for construction work, citing procedural errors and missing evidence.
II CSK 156/09
Supreme Court quashes appeal judgment for lack of factual findings on liability and procedural defects.
II CSK 177/06
Supreme Court dismisses appeal regarding psychiatric hospitalization, ruling first-instance procedural defects fall under appeal review, not cassation.
II CKN 600/97
tylko wówczas, gdy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przed sądem drugiej instancji (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1998 r., II CKN 600/97 i z dnia 16 lutego 2012 r., III CSK 195/11).
III CSK 195/11
Supreme Court dismissed cassation appeal regarding expert opinion validity and procedural defects in traffic accident case.
II CSK 708/17
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal interest and obvious merit under Civil Procedure Code.
I PK 237/10
Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove obvious legal error under Art. 3989 § 1 k.p.c.
III PK 44/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error and inadmissible new facts.
V CSK 225/11
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
V CSK 622/15
Supreme Court dismissed cassation appeal on joint property division, rejecting clear reasonableness claims regarding land splitting.
II CZ 89/2005
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06).
V CSK 2004/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06).
IV CSK 8/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 789/18 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku L. P.‎przy uczestnictwie Miasta W., Stowarzyszenia […] w W., O. sp. z o.o. w W., S. J., J. G., R. G., M. G., […], I. K., D. K., […], Z. J., […]‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika Stowarzyszenia […] w W. i skargi kasacyjnej uczestników L. P., I. K., D. K., J. G., R. G., M. G., Z. J. i K. P.od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 5 stycznia 2018 r., sygn. akt V Ca […], odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.W sprawie wniesiono dwie skargi kasacyjne.Stowarzyszenie […] z siedzibą w W. zarzuciło zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 stycznia 2018 r. naruszenie art. 38 k.c., art. 89 § 1, art. 130, 378 § 1, art. 386 § 2, art. 378 § 1, art. 379 pkt 2, art. 386 § 2 k.p.c., art. 11 ust. 1 u.g.n., art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta W.

– w różnych konfiguracjach, a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniło nieważnością postępowania wskutek nieuwzględnienia z urzędu nienależytego umocowania uczestnika postępowania – Skarbu Państwa w pełnomocnictwie procesowym z dnia 23 lutego 2003 r., udzielonym radcy prawnemu przez Zastępcę Dyrektora Biura Prawnego Urzędu W.; skarżący połączył to uchybienie z twierdzeniem o oczywistej zasadnością skargi. Wnioskodawca L. P. i uczestnicy postępowania – I. K., D. K., J. G., R. G., M. G., Z. J., K.

P., zarzucili zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 stycznia 2018 r. naruszenie art. 50 § 2, art. 53, art. 296 § 1, art. 298 i art. 299 dekretu pr. rzecz. (Dz.U.1946.57.319), art. XXXIII przep. wpr. dekret pr. rzecz (Dz.U.1946.57.321), art. XLI § 1 p.w.k.c. (a contrario), art. 2262, 2228, 2229, 2230, 2231 Kod. Nap., art. 16 dekretu z 6 czerwca 1945 r. o mocy obowiązującej orzeczeń sądowych wydanych w okresie okupacji niemieckiej na terenie Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. 1945.25.151), art. 3, 13 § 2, art. 217, 227, 231, 232, 245, 290, 328 § 2, art. 368 § 1 pkt 4, art. 382, 391 § 1, art. 609 § 2, 610, 670 i 677 §1 k.p.c. – w różnych układach i powiązaniach.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnili występowaniu w sprawie istotnych zagadnień prawnych:- czy dla ustalenia kontynuacji prowadzącego do zasiedzenia posiadania rozpoczętego przed zawieszeniem biegu zasiedzenia niezbędne jest wykazanie przez posiadacza przesłanki samoistnego posiadania również w okresie tego zawieszenia, czy też, z uwagi na fakt, iż okres zawieszenia nie jest brany pod uwagę przy obliczaniu czasu wymaganego do zasiedzenia, wykazanie przesłanki właścicielskiego posiadania w tym czasie – jeżeli nie zostanie udowodnione, że doszło wówczas do definitywnej jego utraty - nie jest konieczne, - czy do wykazania posiadania nieruchomości niezabudowanej przydatny jest dowód ze zdjęć lotniczych? Ponadto wnioskodawca L.

P. i uczestnicy postępowania – I. K., D. K., J. G., R. G., M. G., Z. J., K. P., podnieśli, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd odwoławczy w sposób rażący naruszył przepisy art. 50 § 2, art. 296 § 1, art. 298, art. 299 dekretu pr. rzecz. w zw. z art. XXXIII przep. wpr. dekret pr. rzecz, art. 2262 Kod. Nap oraz art. 245, 217, 232 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 328 § 2, art. 382, 391 § 1 i art. 13 § 2 oraz art. 385 k.p.c. przez dokonanie subsumcji bez jednoczesnego ustalenia faktów niezbędnych do zastosowania prawa materialnego w postępowaniu o stwierdzenie zasiedzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W odniesieniu do skargi Stowarzyszenia […] z siedzibą w W. należy na wstępie przypomnieć, że Sąd Najwyższy w ramach bezpośredniej kontroli kasacyjnej bada jedynie nieważność postępowania przed sądem drugiej instancji.

Badanie nieważności postępowania pierwszoinstancyjnego co do zasady uchyla się spod kognicji Sądu Najwyższego i może nastąpić wyjątkowo, w sposób pośredni, gdy skarżący w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.) zarzuca sądowi odwoławczemu naruszenie art. 386 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji (zob. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 1997 r., I CKN 825/97, z dnia 23 lutego 2005 r., III CK 323/04, z dnia 8 października 2009 r., II CSK 156/09; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2006 r., II CSK 177/06).

Uchybienie sądu drugiej instancji, polegające na niewzięciu pod rozwagę – z urzędu lub w ramach zarzutu apelacyjnego – nieważności postępowania przed sądem pierwszej instancji, stanowi usprawiedliwioną podstawę kasacyjną z art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c. tylko wówczas, gdy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przed sądem drugiej instancji (wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1998 r., II CKN 600/97 i z dnia 16 lutego 2012 r., III CSK 195/11). Skarżący nie wykazał, że taka zależność zachodziła w okolicznościach sprawy.Co do skargi kasacyjnej wnioskodawcy L.

P. i uczestników postępowania – I. K., D. K., J. G., R. G., M. G., Z. J., K. P., należy przede wszystkim wskazać, że istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżących na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05).

Tymczasem przedstawione przez tych skarżących zagadnienia prawne są w rzeczywistości przejawem polemiki z dokonanymi w sprawie ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów, co nie może odnieść skutku na etapie postępowania kasacyjnego ze względu na treść przepisów art. 3983 § 3 k.p.c. i art. 39813 § 2 in fine k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2018 r., II CSK 708/17).Ponadto należy wyjaśnić, że według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami prawa albo wydane zostało w wyniku dostrzegalnej w sposób pewny i niewątpliwy bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15).

Przytoczone okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 2004/06, i z dnia 24 lutego 2006 r., IV CSK 8/06). Skarżący nie przedstawili przekonujących argumentów świadczących o występowaniu w sprawie tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania. aj