Cassation appeal dismissed for lack of clear merit under Civil Procedure Code Art. 3981 and 3989.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M.R. against a second-instance judgment rejecting his claim for 50 million zloty. The plaintiff argued that lower courts failed to address his allegations of unlawful enforcement actions and attempted murder, but the court found the appeal lacked clear merit. The decision emphasized that the Supreme Court is not a third instance and requires a professional legal argument demonstrating why the established facts and evidence need re-evaluation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to meet the statutory requirements for clear merit, particularly when the lower court's reasoning is exhaustive and the appellant does not provide a professional legal argument justifying a re-examination of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 772/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa M.R.przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Rady Ministrów i Prezesowi Sądu Rejonowego w Z.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.z dnia 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt I ACa […]/16, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 1000,- (jeden tysiąc) złotych z tytułu częściowego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2017 r. Sąd Apelacyjny w W. oddalił apelację powoda M.R. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 listopada 2015 r., którym oddalone zostało powództwo przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Rady Ministrów i Prezesowi Sądu Rejonowego w Z. o zapłatę 50 000 000 złotych ze względu na bezprawne działania komornika sądowego, urzędników, funkcjonariuszy wymiaru sprawiedliwości i adwokatów, w związku ze sposobem prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wszczętego przez powoda oraz kwestii udzielenia mu pomocy społecznej.
Powołał się także na fakt zaplanowania jego zabójstwa przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Z. W uzasadnieniu Sąd wskazał na brak spełnienia przesłanek z art. 23 i 24 k.c., a także art. 417 i art. 4171 k.c. Wniesiona przez powoda apelacja została uznana za bezzasadną.W skardze kasacyjnej, zatytułowanej „kasacja powoda”, ustanowiony z urzędu pełnomocnik powoda zarzucił Sądowi Apelacyjnemu naruszenie zaskarżonym wyrokiem prawa materialnego, tj. art. 361 § 1 k.c. przez niewłaściwe zastosowanie i art. 417 k.c. oraz art. 77 ust. 1 Konstytucji przez błędną wykładnię.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania kasacyjnego.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany zastępowany przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ewentualnie o oddalenie skargi oraz zasądzenie od powoda kosztów postępowania kasacyjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak spełnienia przesłanek określonych w art. 3981 § 1 k.p.c.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, nadesłanego w uzupełnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik powoda odwołał się do oczywistej zasadności skargi.
Niestety, uzasadnienie wniosku pominęło obszerne i znane orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz poglądy doktryny w kwestii przesłanek wykazania oczywistej zasadności skargi na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Nie jest nią samo niezadowolenie z rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd drugiej instancji. Nie jest nią również stwierdzenie pełnomocnika, że „bezduszne traktowanie przez urzędy chorego i żyjącego poniżej granicy ubóstwa powoda, zasługuje na to by nad sprawą pochylił się Sąd Najwyższy o co niniejszym wnoszę, popierając i uzupełniając złożoną w sprawie kasację”.
Składając wniosek zostało zapomniane, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową, a skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia prawomocnego orzeczenia sądowego. Wymaga zatem profesjonalnego wywodu wskazanie przyczyn prawnych, które wymagają rozpoznania jeszcze raz sprawy, w sytuacji ustalonego już stanu faktycznego i oceny dowodów. Nic takiego nie ma miejsca we wniosku o przyjęcie skargi, co zostało wykazane w odpowiedzi pozwanego. Skarga w swojej treści jest na granicy odrzucenia ze względu na prawie całkowity brak dowiedzenia słuszności sformułowanych zarzutów wobec wyroku Sądu Apelacyjnego i to w sytuacji wyczerpującego, starannego uzasadnienia tego wyroku, wykazującego bezzasadność roszczeń powoda, nawet co do części z 5 mln złotych żądanego zadośćuczynienia.
W tym stanie sprawy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. należało orzec jak w postanowieniu, zasądzając od powoda na rzecz pozwanego, na podstawie art. 102 w związku z art. 390 § 1 i art. 39821 k.p.c., częściowy zwrot kosztów postępowania. Koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu, niezależnie od względów merytorycznych nie zostały przyznane pełnomocnikowi powoda z urzędu ze względu na brak wniosku w tej kwestii, wymaganego przez rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. jw a.ł.