Legislator Case Law & Legislation
I CSK 769/18 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on acquisition by prescription due to lack of significant legal issue.

Case Number I CSK 769/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the lower court's decision on acquisition by prescription. The appellants argued that holding land as a perpetual usufruct owner eliminated prescription rights over other lands within the same economic unit. The court rejected this claim because the appellants failed to demonstrate a new legal issue or conflicting judicial interpretations.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may only accept a cassation appeal if a significant legal issue exists, requiring the appellant to explicitly identify specific legal doubts and argue for divergent judicial evaluations rather than merely stating a question.

Keywords

AI generated
acquisition by prescription perpetual usufruct economic unit significant legal issue cassation appeal civil procedure code judicial interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
151).Twierdzenia skarżących nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Art. 13 § 2 k.p.c.
3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
Art. 172 § 2 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
151).Twierdzenia skarżących nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 172 § 2 k.c
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
151).Twierdzenia skarżących nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 769/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku B.J. i S.J.‎przy uczestnictwie Miasta W.‎o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lipca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt XXVII Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 czerwca 2018 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego formułując pytanie, czy fakt posiadania nieruchomości jako użytkownik wieczysty, która to nieruchomość wraz z innymi nieruchomościami posiadanymi bez podstawy prawnej stanowi większą całość gospodarczą, eliminuje możliwość zasiedzenia na podstawie art. 172 § 2 k.c. pozostałych nieruchomości posiadanych bez podstawy prawnej, przez użytkownika wieczystego jednej z nieruchomości wchodzącej wraz z innymi nieruchomościami w skład większej całości gospodarczej.Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, ‎OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).Twierdzenia skarżących nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Po pierwsze, skarżący ograniczyli się jedynie do sformułowania określonego pytania.

Nie wyjaśnili w żaden sposób, na czym polegają wątpliwości leżące u podłoża tego pytania, jak również nie przedstawili jakichkolwiek wywodów prawnych zawierających argumenty mogące wskazywać na rozbieżne oceny prawne kwestii objętej tym pytaniem. Skarga kasacyjna musi być tymczasem tak zredagowana, by Sąd Najwyższy nie musiał poszukiwać w jej podstawach lub w ich uzasadnieniu jej kreatywnych elementów, ani tym bardziej się ich domyślać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).

Po drugie, sposób sformułowania pytania przez skarżących wskazuje na to, że jego postawienie zmierza do uzyskania od Sądu Najwyższego wskazania co do sposobu rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Tak postawione pytanie nie spełnia wymagań istotnego zagadnienia prawnego, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.Po trzecie, kwestia, czy posiadanie bez tytułu prawnego danej nieruchomości stanowiącej całość gospodarczą wraz z inną nieruchomością, której posiadacz jest użytkownikiem wieczystym, wyłącza zasiedzenie nieruchomości posiadanej bez tytułu prawnego, uwarunkowana jest okolicznościami konkretnej sprawy, w których świetle należy ocenić, czy przedmiotowe posiadanie jest posiadaniem samoistnym, czy też posiadaniem zależnym.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.). aj