Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issues regarding property payment terms.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the City of Warsaw's cassation appeal against the Second Instance Court's judgment. The appellant argued for cassation acceptance based on specific legal provisions, but the court found no significant legal issues or serious doubts regarding the interpretation of the law. The court determined that the dispute concerned factual payment terms explicitly defined in the contract rather than abstract legal questions, thus failing to meet the statutory requirements for cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises significant legal issues or serious doubts about legal interpretation; mere factual disputes or lack of public law grounds do not justify acceptance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 768/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak w sprawie z powództwa Miasta Stołecznego Warszawyprzeciwko P. S.A. w W. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 1 października 2013 r., sygn. akt VI ACa 227/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Powód Miasto st. Warszawa we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2013 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne.
Zagadnienia prawne wskazane w skardze kasacyjnej nie dotyczą stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, gdyż strony w łączącej ich umowie wyraźnie określiły, sposób zapłaty przez pozwanego za korzystanie z nieruchomości powoda, do czasu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. Nie są to więc zagadnienia prawne, o których mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). Na wniosek pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.