Supreme Court dismisses unfair competition claim where marketing fees lack correlation to actual promotional activities.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a lower court ruling that classified marketing fees as unfair competition. The defendant argued that fee structures created legal inconsistencies, but the court noted the issue was already clarified by Supreme Court precedent. Furthermore, the court found no causal link between the fixed percentage fees and the actual volume of product promotions published in newsletters.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 1 k.k.; Art. 10 ust. 1 k.k.: Where contractual fees are fixed percentages unrelated to the scale of promotional activities, they do not constitute unfair competition, and the Supreme Court will not accept cassation appeals based solely on alleged inconsistencies in lower court jurisprudence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 766/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa H. Poland S.A. w G.przeciwko M. Polska S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt I ACa …/16, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie Sąd II instancji uznał, że w całości opłaty na „budżet marketingowy” stanowią czyn nieuczciwej konkurencji, zaś publikacja jakichkolwiek informacji w gazetkach nie miała znaczenia.
W tym zakresie i co do tej kwestii pozwany wniósł skargę kasacyjną. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazał, że jest to istotne zagadnienie prawne, na którego tle doszło do rozbieżności orzecznictwa. Wątpliwość dotyczy tego, czy rzeczywiście pobrane opłaty są czynem nieuczciwej konkurencji, gdy faktycznie doszło do promocji produktów sprzedawcy przez publikację informacji o nich w gazetkach sieci. Skarga nie zasługuje jednak na przyjęcie jej do rozpoznania. Po pierwsze, znamienne jest, że skarżący wskazał wyłącznie na rozbieżność w orzecznictwie sądów powszechnych.
Tymczasem zagadnienie to zostało już expressis verbis wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego, zatem brak potrzeby dalszego wyjaśniania. Po drugie, zagadnienie to wątpliwości nie budzi, jeśli się zważy, że wysokość żądanych opłat w istocie nie była powiązana z podejmowanymi działaniami promocyjnymi, ponieważ wysokość tę ustalano procentowo, bez korelacji ze skalą promocji produktów w gazetkach. Jeśli nawet promocja produktów w gazetkach miała jakąś wartość też dla dostawcy, to te umowy nie przewidywały w istocie zapłaty za tę usługę, lecz dodatkową, niedopuszczalną opłatę, której żądanie stanowiło czyn nieuczciwej konkurencji.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj