Supreme Court dismisses cassation appeal as obviously unfounded due to lack of legal issue or procedural defect.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, citing Article 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure. The appellant challenged the lower court's finding regarding the validity of a will, arguing that expert opinions were not critically evaluated. The court determined the appeal was obviously unfounded because the first-instance judgment was not legally binding and the expert reports contained contradictory findings, meaning the issue required independent review in a separate execution proceeding rather than cassation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is obviously unfounded if it lacks a significant legal issue, serious interpretative doubts, or procedural invalidity, as seen when the contested judgment is not binding and facts require separate execution proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 764/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku A. O.przy uczestnictwie W. P.o stwierdzenie nabycia spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2018 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w W.z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt XXVII Ca …/16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, twierdząc, że kwestionuje przyjęcie przez Sąd II instancji ważności testamentu. Dopuszczalność skargi musi budzić wątpliwości, bo przecież w istocie orzeczenie jest zgodne z wnioskiem, a do tego skarżąca nie wniosła apelacji od rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Poza tym nie jest wiążące uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia, więc przesądzenie w nim skuteczności ustanowienia zapisu testamentowego będzie podlegało samodzielnemu badaniu w postępowaniu o wykonanie tego zapisu. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się bowiem wyłącznie na oczywistą zasadność skargi, która ma wynikać z oczywiście nieprawidłowego przyjęcia, że w chwili sporządzania testamentu testatorka miała świadomość i swobodę działania wobec braku krytycznej oceny przez sądy w tej sprawie opinii biegłych.
Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. W toku sprawy zostały sporządzone na kwestionowaną okoliczność liczne opinie biegłych, których wnioski pozostawały w sprzeczności. Sąd nie naruszył zasad sztuki prawniczej, tym bardziej, że oparł się na opinii zespołu biegłych opiniujących już na tle istniejących wcześniej wątpliwości. Choć oczywiście nie wyklucza to polemiki z rozstrzygnięciem Sądu, to jednak nie można go uznać za oczywiście nieprawidłowy. W tej sprawie wniesiono odpowiedź na skargę, którą osobiście przygotował uczestnik postępowania - radca prawny, ale nie ma w niej wniosku o zasądzenie kosztów postępowania.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw