Supreme Court dismissed cassation appeal for lack of significant legal issue regarding state compensation claims.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal for examination, ordering the appellant to pay the state's costs. The appellant argued that interpreting specific civil procedure and civil code articles regarding damages from erroneous Supreme Court rulings raised significant legal issues. The court rejected this, citing established precedent that such arguments must demonstrate a genuine conflict in judicial practice or a serious doubt in legal interpretation to meet the statutory threshold for admission.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if the appellant demonstrates a significant legal issue, serious doubt in legal interpretation, or procedural invalidity, requiring arguments showing relevance to broader judicial practice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 751/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości G. Spółki z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w K.przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Najwyższego oraz S. S.A. w W.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od Syndyka Masy Upadłości "G." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w K. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa oraz S. Spółki Akacyjnej w W. kwoty po 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zdaniem skarżącej spółki, w sprawie występują istotne zagadnienia prawne dotyczące wykładni art. 417 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4171 § 2 zdanie 1 k.c. oraz w zw. z art. 4241b k.p.c. i art. 4241a § 1 k.p.c., a zatem kształtujących uprawnienie strony do żądania odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem.
Przedstawione zagadnienie prawne dotyczy oceny, czy na gruncie powyższej regulacji prawnej dopuszczalne jest dochodzenie odszkodowania od Skarbu Państwa z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem przez Sąd Najwyższy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że jeżeli skarżący, jako okoliczność uzasadniającą wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien to zagadnienie przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, przytoczyć argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych, a ponadto wykazać, że jest to zagadnienie, którego rozwiązanie jest istotne nie tylko dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy, lecz także dla praktyki sądowej (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11; z dnia 3 października 2002 r., II CKN 447/01, nie publ; z dnia 14 grudnia 2004 r., III CK 585/04, nie publ; z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZ 47/06, nie publ; z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, nie publ; z dnia 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, nie publ.).
Sformułowane przez skarżącego zagadnienia prawne nie odpowiadają powyżej wskazanym wymogom. Wymaga podkreślenia, że według art. 4241a § 2 k.p.c. orzeczenie Sądu Najwyższego wydane po rozpoznaniu skargi kasacyjnej pełni rolę prejudykatu uprawniającego dochodzenie odszkodowania na podstawie art. 4171 § 2 KC, podobnie jak wyrok uwzględniający skargę o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem (zob. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013 r., V CSK 328/12, OSNC-ZD 2014 z. C poz. 56). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98, 391 § 1 i 39821 k.p.c. aw