Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CSK 747/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on civil liability for administrative decision errors under Polish law.

Case Number I CSK 747/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's cassation appeal against the appellate court's judgment. The plaintiff argued that specific civil and administrative code provisions required reinterpretation to resolve judicial inconsistencies regarding compensation for administrative errors. The court rejected this, citing its own prior rulings that established a uniform interpretation of the statute of limitations and compensation scope for pre-constitutional administrative decisions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 160 § 6 k.p.a.; Art. 160 § 1 k.p.a. A cassation appeal is inadmissible if the Supreme Court finds no grounds for reinterpretation of the law, as established in its own prior jurisprudence regarding compensation for administrative errors.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal administrative decision liability statute of limitations constitutional transition period civil code interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skarżąca wskazała na potrzebę dokonania wykładni przepisów art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. w zw.
Art. 160 § 6 k.p.a.
stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 6 k.p.a. Jeżeli ostateczna wadliwa decyzja administracyjna została wydana przed dniem wejścia w życie Konstytucji, odszkodowanie przysługujące na podstawie art.
Art. 160 § 1 k.p.a.
stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 6 k.p.a.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 361 k.c
Skarżąca wskazała na potrzebę dokonania wykładni przepisów art. 361 k.c.
art. 160 k.p
stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 6 k.p.a.

Cited Case Law

AI generated
I CSK 637/12
Supreme Court dismisses appeal on statute of limitations for compensation regarding lost permanent usage rights. The court ruled the limitation period began when plaintiffs gained final certainty they could not regain their property. The court held that the administrative decision's invalidity did not create a compensable loss for the plaintiffs. The court dismissed the appeal, ruling the claim was time-barred. The court found the plaintiffs' loss was not compensable due to the passage of time. The court determined the limitation period started upon final administrative certainty. The court rejected the argument that the administrative error created a new compensable loss. The court affirmed the lower court's decision on the statute of limitations. The court concluded the plaintiffs failed to prove a compensable loss within the limitation period.
III CZP 112/10
Supreme Court applies Civil Procedure Code to damages claims arising from pre-2004 administrative decisions invalidated after 2004.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 747/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa E. M.-B.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Transportu, Budownictwa ‎i Gospodarki Morskiej‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 września 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 4 lipca 2013 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; ‎ zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii ‎ Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3 600 (trzy tysiące‎ sześćset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej wniesionej przez powódkę od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4 lipca 2013 r. wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oparty został na przesłance z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Skarżąca wskazała na potrzebę dokonania wykładni przepisów art. 361 k.c. i art. 160 k.p.a. budzących wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie.Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania prowadzi do wniosku, że w sprawie nie wystąpiła przytoczona w nim przesłanka.Orzekający w sprawie Sąd Apelacyjny, który dostrzegł występujące w judykaturze różnice w zakresie wykładni powołanych przepisów trafnie wskazał, że występujące na tym tle wątpliwości rozstrzyga szczegółowo i przekonująco umotywowany wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2013 r., I CSK 637/12 (nie publ.), podzielając wyrażone w nim poglądy.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie prezentowany jest też pogląd sformułowany w uchwale pełnego składu Izby Cywilnej z dnia 31 marca 2011, III CZP 112/10 (OSNC 2011 r., nr 7-8, poz. 75), zgodnie z którym do przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej ostateczną decyzją administracyjną wydaną przed dniem 1 września 2004 r., której nieważność lub wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 6 k.p.a. Jeżeli ostateczna wadliwa decyzja administracyjna została wydana przed dniem wejścia w życie Konstytucji, odszkodowanie przysługujące na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzyści utraconych wskutek jej wydania, choćby ich utrata nastąpiła po wejściu w życie Konstytucji.W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.

Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1150), orzeczono jak w sentencji.