Legislator Case Law & Legislation
I CSK 745/17 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of admissibility under pre-trial screening rules. The appeal failed to meet strict criteria for public interest legal issues. The court ruled the questions were already resolved in prior precedent. The specific facts did not warrant a new interpretation of the law. The decision emphasizes the limited scope of cassation proceedings. The court found no unresolved legal questions of general importance. The appeal was rejected due to failure to satisfy statutory admissibility requirements. The ruling upholds the principle of legal certainty and finality. The court declined to address the merits of the underlying dispute. The decision reinforces the high threshold for cassation admissibility.

Case Number I CSK 745/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a landowner against the lower court's finding of easement acquisition. The appellant argued that the interpretation of Article 292 of the Civil Code regarding permanent installations was unclear and required a new ruling. The court determined that this legal question had already been definitively resolved in a prior Supreme Court ruling from 2011. Consequently, the appeal failed to meet the strict admissibility criteria under Article 3989 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c. - A cassation appeal is inadmissible if the legal question raised is not new, serious, or unresolved in judicial practice, particularly when the issue has already been settled by a prior Supreme Court decision.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility pre-trial screening criteria unresolved legal question easement acquisition civil code interpretation legal certainty principle prior precedent binding

Cited Legislation

AI generated
Art. 176 § 1 k.c.
z dniem 6 grudnia 2010 r., a w pozostałym zakresie oddalił apelację uczestnika.Uczestnik zarzucił w skardze kasacyjnej naruszenie art. 176 § 1 k.c. w zw.
Art. 340 zd. 1 k.c.
z art. 340 zd. 1 k.c., art.
Art. 292 zd. 1 k.c.
1 k.c., art. 292 zd. 1 k.c. w zw.
Art. 3054 k.c.
z art. 3054 k.c., które ujął w pytaniu - „czy posiadaniem prowadzącym do zasiedzenia służebności jest korzystanie z widocznego urządzenia wykonanego przez posiadacza służebności lub odpowiadającej służebności przesyłu”, a także czy użyte w art.
Art. 7 k.c.
3054 k.c., art. 7 k.c. w zw.
Art. 172 § 1 k.c.
z art. 172 § 1 k.c. w zw.
Art. 384 k.p.c.
3054 k.c., art. 384 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c., art.
Art. 234 k.p.c.
13 § 2 k.p.c., art. 234 k.p.c. w zw.
Art. 340 k.c.
Art. 328 § 2 k.p.c.
340 k.c., art. 328 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 227 k.p.c.
Art. 391 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
przedsądu, ustanowionej w art. 3989 k.p.c., mającej za cel zbadanie, czy spełnia przesłanki przewidziane w art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 k.p.c., należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej uczestnika do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).jw r.g.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CSK 745/17 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku P. S.A. w L.‎przy uczestnictwie (...) Schronisk (...) spółki z o.o. w S.,‎Gminy S. i Banku (…) S.A. w W.‎o zasiedzenie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania (...) Schronisk‎(...) spółki z o.o. w S. od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Uczestnik postępowania - (…) Schroniska (…) sp. z o.o. w S. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 czerwca 2017 r., który zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 grudnia 2016 r. w ten sposób, że stwierdził, iż nabycie służebności przesyłu nastąpiło na rzecz P. sp. z o.o. w R. z dniem 6 grudnia 2010 r., a w pozostałym zakresie oddalił apelację uczestnika.Uczestnik zarzucił w skardze kasacyjnej naruszenie art. 176 § 1 k.c. w zw. z art. 340 zd. 1 k.c., art. 292 zd. 1 k.c. w zw. z art. 3054 k.c., art. 7 k.c. w zw. z art. 172 § 1 k.c. w zw. z art. 3054 k.c., art. 384 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., art. 234 k.p.c. w zw. z art. 340 k.c., art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. i art. 391 § 2 k.p.c. Na tej podstawie wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, umożliwia także uchylenie orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych.

Nie będąc ogólnie dostępnym środkiem zaskarżenia orzeczeń umożliwiającym rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej, poddawana jest wstępnej ocenie w ramach tzw. przedsądu, ustanowionej w art. 3989 k.p.c., mającej za cel zbadanie, czy spełnia przesłanki przewidziane w art. 3989 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c. uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania.Skarżący potrzebę rozpatrzenia jego skargi wiąże z wystąpieniem przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Jego zdaniem w sprawie występują istotne zagadnienie prawne, związane z potrzebą wykładni art. 292 k.c. w zw. z art. 3054 k.c., które ujął w pytaniu - „czy posiadaniem prowadzącym do zasiedzenia służebności jest korzystanie z widocznego urządzenia wykonanego przez posiadacza służebności lub odpowiadającej służebności przesyłu”, a także czy użyte w art. 160 k.s.h. wyrażenie „w obrocie” oznacza „obrót gospodarczy” czy też szerszy znaczeniowo „obrót prawny”.Powołanie przesłanki objętej art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga przedstawienia zagadnienia prawnego, które jest istotne, nowe, poważne i dotąd nierozwiązane w orzecznictwie sądowym, a jego wyjaśnienie ma znaczenie nie tylko w tej konkretnej sprawie, ale także w innych podobnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepubl; z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 119/08, niepubl.; z dnia 26 czerwca 2008 r. niepubl.; z dnia 26 stycznia 2012 r., I PK 124/11, niepubl.).

Przedstawione przez skarżącego pytania nie dotyczą tego rodzaju kwestii. Budzące wątpliwości zagadnienie, czy trwałe urządzenie, o którym mowa w art. 292 k.c. winien wznieść korzystający z nieruchomości w zakresie odpowiadającym ze służebności gruntowej, czy też posiadanie w zakresie służebności, prowadzące do jej zasiedzenia może wiązać się z korzystaniem z trwałego i widocznego urządzenia wzniesionego przez właściciela nieruchomości zostało rozwiązane w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11 (OSNC 2011/12/129), przyjmującej, że powinien je wznieść na cudzej nieruchomości jej posiadacz w zakresie służebności.

Stan występujący w niniejszej sprawie - w której w chwili rozpoczęcia się posiadania przez poprzednika wnioskodawcy spornej nieruchomości w zakresie służebności gruntowej odpowiadającej służebności przesyłu urządzenie takie stanowiło już składnik jego majątku stanowi wariant odpowiadający treściowo wzniesieniu przez posiadacza, który już dysponował swoim trwałym urządzeniem w chwili istotnej dla objęcia w posiadanie prowadzące do zasiedzenia.Jeśli zaś chodzi o oznaczenie podmiotu, na rzecz którego nastąpiło nabycie służebności w chwili wskazanej w orzeczeniu - to ewentualne jego niedoskonałości podlegają sprostowaniu, a wątpliwości - wykładni.

Nie jest to natomiast zagadnienie, którego wyjaśnienie jest niezbędne do rozstrzygnięcia spornych kwestii niniejszej sprawy. Wskazać jedynie należy, że piśmiennictwo i orzecznictwo (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 12 października 2016 r., III AUa 2315/15) opowiada się raczej za liberalną, szeroką interpretacja pojęcia obrotu, co wydaje się uzasadnione jeśli zważyć, ze skróty, o których mowa w art. 160 § 2 k.s.h., są powszechnie zrozumiałe i ich używanie nie grozi omyłkami co do tożsamości podmiotu.Z uwagi na to, że przesłanki przedsądu wskazane przez skarżącego nie wystąpiły, a okoliczności sprawy nie wskazują, aby w sprawie zachodziły inne podstawy z art. 3989 § 1 k.p.c., należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej uczestnika do merytorycznego rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).jw r.g.